1808 
Aldus werd gevonden ^): a. 0.6218 gr. Zink leverden 1.5362 gr. ZnSO^. 
Theoretisch ; 1 .5356 gr. ZnSO^; dns 0.047o te hoog. 
h. 0.5601 gr. Zink leverden 1.3839 gr. ZnSO^. 
Theoretisch : 1.3832 gr. ZnSO^; dns 0.057o te hoog. 
3. Omtrent de oplosbaarheidsbepalingen zelve worde hier nog 
het volgende opgeinerkt: 
Het gebruikte Zinksulfaat was een zuiver preparaat, dat twee 
malen was omgekristalliseerd. CiARK-elementen, daarmede samen- 
gesteld, gaven de juiste E. M. K. bij verschillende temperaturen. 
De verzadigde oplossingen werden bereid door schudden van het zout 
en water in een thermostaat volgens Noyes. 
Alle bepalingen geschiedden in duplo, waarbij er voor gezorgd 
werd, dat bij den aanvang van het schudden bij gegeven temperatuur 
de vloeistof in het eene tleschje oververzadigd was, die in het andere 
onverzadigd. De eerste bepaling werd telkens na 2 uur schudden, 
de tweede na drie uren uitgevoerd. 
Ten einde verdamping bij het uitpipetteeren der verzadigde oplossing 
te vermijden, hebben wij gebruik gemaakt van de vakuum-pipet, 
beschreven door Ernst Cohen, Katsüji Inöuye en C. Euwen. 7 
De verzadigde oplossing werd uit de pipet in een gewogen platina 
kroes overgebracht en verder behandeld, zooals boven is beschreven. 
De gebruikte thermometer, in 7ioo° verdeeld, was vergeleken met 
een normaal thermometer, in 7io° verdeeld, die door de Phjs. Techn. 
Reichsanstalt te Charlottenburg was geijkt. 
De temperaturen werden ,,uit de hand” konstant gehouden, hetgeen 
mogelijk was, daar de schudduur (behalve in een geval, waarbij van 
een thermoregulator gebruik werd gemaakt) niet langer dan 3 uren 
bedroeg. Door toevoeging van warm, resp. koud water aan het 
water in den thermostaat, kon de temperatuur der oplossingen 
binnen enkele duizendsten graden konstant worden gehouden. 
4. De resultaten zijn in Tabel I samengevat; in Fig. 1 zijn zij 
1) Zie over de gebruikte atoonigewichten de noot onder Tabel I. 
7 Zeitschr. f. pbysik. Chemie 75, 257 (1910i. Zie aldaar speciaal pag. 288. 
