1833 
de waarden boven gevonden voor de hoeken «, /3 en y stelt voo 
de grootte van den onder 1". gevraagden hoek. 
Op dezelfde, nog nader te omschrijven, wijze, waarop ons de 
projecties van de punten a, b en c der booggangen bekend zijn, 
kennen wij ook de projecties der beide definieerpunten der schedel- 
basislijn. 
De constructie der hoeken a, /? en y leidde er toe, dat ons de, 
in het mediaanvlak liggende snijlijnen van overeenkomstige boog- 
gangsvlakken, links en rechts, in handen vielen. Om den onder 2“. 
genoemden hoek te vinden is dus nog de constructie uit te voeren, 
die leidt tot het meten van den hoek door deze twee lijnen gevormd, 
waardoor ook deze opgave tot een eenvoudig vraa'gstuk der beschrij- 
vende meetkunde is teruggebracht. 
De vraag is thans aan de orde : hoe komen wij aan onze projectie- 
vlakken. Het zal, alvorens hierop in te gaan, noodzakelijk zijn eenige 
technisciie bijzonderheden over de behandeling der praeparaten te 
vermelden. 
Het onderzochte materiaal bestond uit drie als volgt behandelde 
konijnen : 
Het pas gedoode dier werd vanuit de aorta met Müllersche vloeistot 
doorgespoeld. De achterste helft van den schedel (tot en met de hypo- 
physe, het schedeldak bleef intact, de hersenen werden verwijderd) werd 
volgens de methode van Wittmaack verder behandeld echter met 
deze wijziging dat de ontkalking van het been pas na de insmelting 
in celioidine plaats vond. Deze ontkalking in de celloidine biedt het 
voordeel, dat geen verschuiving der labyrinthen ten opzichte van 
elkander aan het ontkalkte praeparaat kan plaats vinden. Ontkalkt 
men eerst en sluit men daarna in, zoo heeft men geen zekerheid, 
dat niet een bron van fouten is ingeslopen. Het celloidineblok werd 
vervolgens zoodanig op het microtoom bevestigd, dat de snijrichting 
een ongeveer frontale was. De bij het begin van het snijden ont- 
staande coupes bevatten nog niet het object. 
Voordat in de coupes het object optreedt is aan het celloidineblok 
een vlak tot stand gekomen, het vlak van snijrichting, dat gedurende 
de geheele verdere bewerking hetzelfde blijft. Loodrecht op dit vlak 
werden in het celloidineblok ronde kanalen geboord, die in elke 
doorsnede als ronde openingen te voorschijn komen. Dit werd bereikt 
h De vraag in hoeverre het geoorloofd is het bestaan van een volkomen 
symmetrie tusschen linker en rechter labyrinth aan te nemen, zal in eene elders 
verschijnende, meer uitvoerige mededeeling over dit onderwerp nader ter sprake 
worden gebracht. 
Zeitschrift für Ohreökeilkunde. Bd. 51, bldz. 148. 
