1845 
Anatomie. — De heer Winkler biedt namens Dr. D. J. Hulshoff Pol 
een mededeeling aan : „De verhouding van de overgangs- 
loindingen van Grattolet tot de aapv pleet.” 
(Mede aangeboden door den heer Bolk). 
In een vorige door mij geschreven verhandeling^), kwam ik o.m. 
tot de slotsom, dat een aapspleet een inconstante groeve is, en dat, 
in geval ze gevormd mocht worden, dit eerst plaats heeft, nadat de 
andere hoofdgroeven reeds tot geheele ontwikkeling zijn gekomen. 
Verder zette ik uiteen, dat niet alleen bij de verschillende aap- 
soorten de lissLira simialis op verschillende plaatsen gevormd kan 
worden, doch ook dat bij dezelfde soort, de plaats, biimen bepaalde 
grenzen, wisselen kan. 
Zoo vindt men b.v. bij semnopitheci en macaci, de -f- groeve 
(s. par. occ. lat.) nn eens op de voorvlakte, dan weer op de acht er- 
vlakte van de aapspleet, wat natanrlijk bewijst, dat niet steeds 
hetzelfde gedeelte van de hersenoppervlakte naar beneden is gedi-ongen. 
Ook bleek mij, dat de aapspleet ontstaat, doordat in een zekere 
foetale periode, de occipitaal hersenen zich krachtiger gaan ontwik- 
kelen dan het voorliggende gedeelte en dat daardoor dit laatste naar 
beneden wordt gedrukt. 
Al naarmate het centrum van overgroei (meerderen groei) meer 
naar voor of achter ligt, zal de inknikkingslijn, waar de operculisatie 
plaats zal hebben (aapspleet) ook meer naar voor of achter vei'plaatst zijn. 
Ook is het mogelijk, dat het centrum van overgroei, meer 
mediaan dan wel lateraal gelegen is. 
Dit verschil in ligging, hetwelk invloed heeft op de plaats van 
de inknikkingslijn, waar zich dus de aapspleet zal ^'orlnen, zal van 
belang zijn voor het ontstaan der o vergang windingen. 
Heb ik gewezen op den meerderen groei van den lobus occipitalis, 
ten opzichte van het voorliggende gedeelte, en hierin de oorzaak 
gezocht van het ontstaan van de fissura simialis, zoo is de mogelijk- 
heid natuurlijk niet uitgesloten, dat ook nog andere momenten 
medewerken tot het vormen van die groeve. 
Hoe meer momenten samen werken, des te gecompliceerder zal 
het proces zijn, en des te ingewikkelder zal het beeld der overgangs- 
w indingen worden. 
Om dit goed te begrijpen is het wenschelijk met een enkel woord 
1) D. J. Hulshoff Pol. De aapspleet bij Seranopilheci embryo’s. Koninkl. Akademie 
V. Welensch Amsterdam, 1916. Februari. 
