1857 
daarvan doet eenigszins denken aan deii chrysantemura, want als 
fijne kantspitsen zenden de kristalkernen hun blaadjes in de grond- 
massa. 
Een andermaal zijn de kristalkernen slechts klein en herinnert 
het geheel meer aan de zinkbloemen die over verzinkt plaatijzer 
zichtbaar worden. 
Ten slotte treden de phenocrysten (kristalkernen) geheel op den 
achtergrond en vertoont het gesteente een homogeen weefsel als in 
de afbeelding is aangegeven tusschen de phenocrysten. 
Er bestaat een continue overgang van structuur tot structuur en 
ik' wil daarom den schriftgraniet, den pegmatiet en den granophyr 
als identisch beschouwen. Zij toonen slechts een verschil in kristal- 
lisatiesnelheid. 
In de afbeelding richten kwarts en orthoklaas hun c-as parallel, 
wat regel werd in het handstuk, waarnaar het beeld werd vervaar- 
digd. Toch is hier, gelijk Mugge ook in ’t algemeen voor den 
pegmatiet ontkende, geen sprake van een systematisch vergroeien, 
daar de nauwkeurigheid te wenschen overlaat. 
Kwarts toont in het aggregaat een overheerschend pyramidalen 
bouw. Het prismavlak is dermate gestreept, dat het nog slechts een 
schijnvlak mag worden genoemd en het individu zich kenmerkt als 
een parallelaggregaat naar de c-as. 
b o. Mügge. Neues Jahrb. f. Min. B.B. 16 391 1903. 
120 * 
