887 
(lx 
dt ' 
■ 2 pk.«. 
• • • (9) 
Substitueert men de waarde van r uil (8) in (9), dan volgt 
dx 
dt 
-j- 2 plc . as = a k . e- ^kt 
( 10 ) 
Deze vergelijking kan opgelost worden door te stellen : 
x — m X fi (11) 
waarin dus bijv. aan m een willekeurige waarde kan gegeven 
worden ; n is dan vastgelegd. 
Daar nu: 
dx dn dm 
— = m . 1 - n, — , 
dt dt dt 
gaat (10) over in 
dn 
l dm 
m . — 4 n | — |- 2pk .ml = a . k . e—^lct 
dt | dt 
Nemen we nu m zóó, dat 
dm 
ST 
( 12 ) 
2 pk . m = 0. 
Bij integratie van deze laatste vergelijking vindt men dan vóór m : 
■ (13J 1 ) 
m = e~ 2 P Jct . 
Deze waarde in (12) invoerende volgt: 
, dn 
,— 2 pkt _ — a . k . e 3 * t .. 
dt 
waaruit bij integratie 
n — . ek 2 P~ 3)fc< c 
2 P — 3 
Uit de vergelijkingen (11), 03) en (14) volgt nu dus: 
a 
Q-^-SJct __J_ * g — 2 plet 
X = m .n 
(14) 
(15) 
2p — 3 
Overwegende, dat bij £ = 0‘öok x = 0, vindt men voor de inte- 
gratieconstante C: 
lp — 3 
waardoor (15) overgaat in 
2p — 3 ' * 
■ 2 ^| (16) 
l ) Een integratieconstante kan hier weggelaten worden, daar die bij de verdere 
berekening toch weg zou vallen. 
