894 
1 = % {1 -f 4 ; g + 2 I/ 14 - 8 # . cos (120° - V, 5 P)}, 
waarin : 
k 7 G-k ^) 3 
De hieruit berekende waarden van 100 T vindt men in kolom 6 
van tabel 3. 
§ 17. Stelt men p = 3, q = cc, dan gaan (22) en (23) over in: 
g — 1 — 2 e-Mt + e-m (46) 
T — 1 — V, _|_ 7 3 e -6fe (47) 
waaruit : 
T = "7, (2flr + [/g) (48) 
In kolom 7 van tabel 3 vindt men de waarden van 100 T hieruit 
berekend. De kromme F van tig. 2 stelt de bij elkaar behoorende 
waarden van 100 T en 100 g voor dit geval graphisch voor. Zij 
raakt bij g = T= 0 aan de grenslijn B. In §20 zal vergelijking 
(48) nader besproken worden. 
Toetsing van de afgeleide formules. 
§ 18. Metingen, die beoogen het vergelijken van de afgesplitste 
hoeveelheid glycerine met de afgesplitste hoeveelheid vetzuur zijn 
verricht door Kellner 1 ). Deze bepaalde bij verschillende verzeepings- 
methodes vrij vetzuur en gebonden glycerine 2 ) van partieel verzeepte 
palmpittenolie. 
Gaan wij eerst na hoe T en g uit de waarnemingen van Kellner 
zijn te vinden. Bij de berekening van het percentage afgesplitst 
vetzuur gaat men steeds aldus te werk: Men bepaalt het zuurcijfer 
van een proefje van het vet (dat eerst uitgewasschen met water en 
daarna gedroogd is), deelt dit door het zuurcijfer van het estervrije 
vetzuur en vermenigvuldigt met 100. Het getal, dat men dan verkrijgt 
(wij zullen dit noemen 100 T') geeft nu aan hoeveel vrij vetzuur 
het proefje in procenten bevat, echter slechts bij benadering hoeveel 
procent van het totaal aanwezige vetzuur als vrij vetzuur aanwezig 
is (100 T ). Immers het zuurcijfer van het estervrije vetzuur geeft 
aan hoeveel mgr. K O H noodig is om 1 gram van dit vetzuur te 
neutral iseeren. Wil men nu van een proefje partieel verzeept vet 
bepalen hoeveel procent van het totaal aanwezige vetzuur als vrij 
vetzuur aanwezig is, dan moet men hiervoor weten, niet het aantal 
0 Ghemiker Ztg. 33, 453, 661, 993, (1909). 
2 ) Volgens de oxydaüemethode. 
