902 
de concentratie der ferri- ionen en ten 3 fi van de temperatuur. 
Toen dit was geconstateerd hebben wij pogingen, in het werk 
gesteld orn de verstoring door een oplossing van een ferri-zout zóó 
ver te drijven, dat liet ijzer passief werd. Als ferrizout kozen wij 
ferri-nitraat, omdat het ons gebleken was, dat het nitraat-ion een 
negatieven katalytisehen invloed op de instelling van het innerlijk 
evenwicht uitoefent. 
Proeven bij de gewone temperatuur genomen met ijzer electroden, 
die met lak in een glazen buisje waren ingekit, gaven aanvankelijk 
op een enkele uitzondering na, een negatief resultaat, intusschen 
vernamen wij van de Heeren Ornstein en Moll, die zich naar aan- 
leiding van ons onderzoek eveneens eenigen tijd met de passiviteit 
van ijzer hebben bezig gehouden, dat het hun gelukt was een in 
glas ingesmolten dunnen ijzerdraad passief te maken door dompeling 
in een oplossing van Fe(N0 3 ) 8 . 
Bij voortzetting van het onderzoek bleek nu, dat ons aanvankelijk 
negatief resultaat vermoedelijk te wijten was aan het inkitten van 
de ijzer-electrode én dat, wanneer de kit het door dit materiaal 
bedekte gedeelte van het ijzer niet volkomen tot alle capillaire 
groefjes en spleetjes afsluit, een passi veering in een oplossing van 
Fe(NO,)j waarschijnlijk uitblijft, door enting, die van de niet-passieve, 
en toch met de oplossing in contact staande gedeelten uitgaat. Door 
de grootste zorg aan het inkitten te besteden gelukt het dan ook, 
ijzer-electroden te verkrijgen, die bij dompeling in een oplossing van 
Fe(NO,) 8 bij de gewone temperatuur bijna momentaan passief worden. 
Dit resultaat kan ook worden bereikt, door het ijzer in glas in te 
smelten zooals de Heeren Ornstein en Moll deden. Men moet dan 
daarbij gebruik maken van email, omdat door het groote verschil in 
uitzettings-coëfficient tusschen glas en ijzer anders geen volkomen 
afsluitende insmelting te verkrijgen is. 
Ook gelukt deze methode van passiveering van ijzer met ijzer- 
electroden van grootere afmetingen. Men hangt daartoe het ijzer 
aan een platina draadje of om de proef zuiverder te nemen aan een 
haakje van glas. 1 J 
2. Wanneer wij nu onze nieuwe beschouwingen op het hier be- 
sprokene toepassen, dan zien wij onmiddellijk in, dat de verstoring 
van ijzer door een oplosmiddel teweeggebracht, van twee omstandig- 
heden zal afhangen l e van de snelheid van aantasting en ten 2 e 
van de snelheid van de reactie Fe§ -> Fe£ -f- 20, s- 
9 Gebruikt men een platina draadje dan is de proef niet zuiver, omdat dan een 
element ontstaat, waarbij het ijzer de negatieve electrode vormt en dus voortdurend 
wordt gepolariseerd. 
