streng bestaat uit tetanus plus tonusverhooging, en de stijfte na 
grensstreng-wegname alleen uit tetanus, dringt zich een vergelijking 
van het creatine-gehalte van spieren in decerebratie-stijfheid, meten 
zonder behouden sympathische innervatie, op. Dit onderzoek kan bij 
gedecerebreerde dieren met éénzijdig verwijderde buikgrensstreng 
verricht worden. 
2. Indien inderdaad de normale decerebratie-stijfte door impulsen 
ontstaat, welke zoowel langs de thoracaal-antonome (tonische) als 
langs de spinale (motorische) vezels afvloeien, «terwijl de stijfte ook 
kan optreden, wanneer slechts deze laatste weg bewaard is, dringt 
zich de vraag op, of de stijfte ook ontstaat, wanneer alleen de 'auto- 
nome weg behouden, de spinale daarentegen onderschept is. 
3. Indien inderdaad de normale decerebratie-stijfte zich door ver- 
hoogden spiertonus, toegevoegd aan de tetanische verkorting, onder- 
scheidt van de stijfte, optredend bij ontwortelde grensstreng, kan 
men zich afvragen, of dit verschil der factoren, welke de stijfte 
onderhouden, niet op eenige wijze tot uiting komt, bijv. in de mate, 
den duur, het uithoudingsvermogen der stijfte, enz. Aan deze vraag 
knoopt zich een tweede vast : Is het zuiver ,, toéval” geweest, dat 
Dusser de Barenne in 5 van zijn 9 gevallen de stijfte na ontworte- 
ling van de grensstreng verdwijnen zag? Waar het optreden der 
stijfte zelve niettegenstaande de ontworteling, mogelijk is gebleken, 
rijst de vraag waarom de stijfte dan slechts in zoo weinig (4), en 
niet in alle gevallen is ontstaan. 
Daar het antwoord op deze drie vragen van groot gewicht voor 
ons inzicht in het geheele tonus vraagstuk kan schijnen, heb ik de 
onderzoekingen van Dusser de Barenne weer opgevat en de drie 
hierboven neergeschreven vragen aan proefnemingen getoetst. 
Inrichting en uitslag der proeven. 
J. Proeven betreffend de vraag, of de onlherseningsstijfte iii de 
achterpoot optredend bij éénzijdig verwijderde buikgrensstreng, in 
mechanischen zin verschilt van die, welke in den poot aan de zijde 
der behouden grensstreng verkregen wordt. 
Voor de beantwoording dezer vraag heb ik de proeven van 
Dusser de Barenne op katten herhaald. Alleen in zooverre gewij- 
zigd, dat ik ze altijd in twee tijden verrichtte; en tusschen de voor- 
afgaande verwijdering van de buikstreng eenerzijds en de onther- 
sening gewoonlijk een langen tijd liet verloopen, wisselend tusschen 
3 uren en ettelijke weken. De bedoeling hiervan was de decerebratie 
te verrichten, wanneer de nevengevolgen der grensstreng-wegname 
(als o.a. ook shock) zoo veel mogelijk verdwenen waren. 
