De uitslag dezer proeven bevestigde volkomen het door Dusser 
de Barënne vastgestelde feit, dat de ontherseningsstijfte bij dieren 
met . eenzijdig verwijderde buikstreng in alle vier de pooten kan 
optredën. Eigenlijk kan ik zelfs zeggen dat de stijfte in mijn proeven 
altijd optrad ook in den achterpoot derzelfde zijde waar de bnik- 
grensstreng was weggenomen. Verschillen in stijfte waren weliswaar 
soms te bemerken, echter van onbestendigen aard. Soms was in een 
proef de achterpoot aan de zijde van de behouden grensstreng 
korten tijd stijver, om een oogenblik later weer minder stijf aan te 
voelen. Afgezien van het bezwaar dat voor de bepaling der stijfte 
slechts subjectieve criteriën in aanmerking komen, hangt de stijfte 
ook der achterpootcn van verschillende voorwaarden af. Hieronder 
noem ik de richting waarin de ontherseningssnêe loopt; de ligging 
van het lichaam (rugligging, r. zij, 1. zij. enz.); de stand van den 
kop: de beproevende passieve buigbewegiiigen die men van tevoren 
aan de pooten heeft ondernomen om hun stijfte, de beproevende 
knijpende nftastingen, welke men van <e voren aan de spieren hééft 
verricht om haar hardheid (spanning) te bepalen. 
Fig. 1. (Kat 2) Ontherseningsstijfte nadat de grensstreng in de buikholte 
sedert 9 dagen aan de rechterzijde Was weggenomen. 
Van eenig vast verband tusschen de afwezigheid aan ééne zijde 
van de buikgrensstreng en een mindere stijfte in den achterpoot 
aan dezelfde zijde is mij niets gebleken. 
Evenmin is iets stelligs gebleken van een verschil in duur of in 
