liet uithoudingsvermogen der stijfte aan de beide achterpooten. Ik 
pleegde om dit te onderzoeken de onthersende katten op hun rug 
in een trog te plaatsen. Zij bleven dan zoo uren lang met stijf 
omhoog gestoken pooten 'liggen. (Vergel. fig. 1 (kat 12) en tig. 2 
(kat 18)). Eenig verschil in duur der stijfte is nooit gebleken. Ook 
niet in het uithoudingsvermogen ervan, wanneer in de rugligging 
gelijke gewichten van 50 on 100 gram aan de voeten der achter- 
pooten gehangen werden. (Men vergel. fig. 3 en 4 (kat 19). 
Fig, 2. (.Kat 18) Onlherseningsslijfle nadat de grensstreng in de buikholte 
sedert 40 dagen aan de linkerzijde was weggenomen. 
Met deze, trouwens nog al primitieve, ten dienste staande middelen, 
is het dus na de onthersening niet mogelijk eenig verschil aan te 
toonen tusschen den stijftetoestand der spieren van den achterpoot aan 
de zijde waar de buikgrensstreng behouden is en waar zij wegge- 
nomen is. 
Evenmin is het mij mogelijk aan te geven waaraan het te wijten 
is, dat in zijn proeven Dusser de Barenne de ontherseningsstijfte 
na ontworteling van de buikgrensstreng zoo vaak verdwijnen zag. 
Ik kan hier slechts vermelden, dat ik éénmaal (kat 4) de bestaande 
ontherseningsstijfte, na uitrukking van de buikgrensstreng, uit beide 
achterpooten verdwijnen zag. Deze uitslag doet slechts de vraag 
rijzen in hoeverre interoceptieve prikkels eenen invloed (in dit geval 
