935 
femoris en ter controle ook uit de beide M. triceps brachii. Hierin 
werd het creatine-gehalte als. creatinine bepaald en het chemische 
tonuscriterium van Pekelharing en het anatomo-experimenteele van 
Boeke en de Boer aan elkander te toetsen. Met dit onderzoek heeft 
de le assistent voor de biochemie van mijn laboratorium, Dr. B. C. P. 
Jansen zich willen belasten. De bijzonderheden van zijn onderzoek 
zal hij zelf afzonderlijk openbaarmaken : de slotsom ervan, welke 
hij mij welwillend ter beschikking stelt luidt : „Er is na onthersenings- 
stijfte nooit eenig verschil in creatinegehalte gevonden tusschen de 
spieren van den achterpoot met behouden en die der poot met opge- 
heven sympathische innervatie”. 
Samenvatting der uitkomsten. 
Het is duidelijk dat wij na dezen uitslag weer vast zitten. Wat 
het voorafgaande onderzoek toch aan feiten geleerd heeft, is het 
volgende : 
1. Na eenzijdige wegname van de buikstreng kan niet alleen 
ontherseningsstijfte in beide achterpooten optreden, zooals reeds 
Dusser de Barenne aangetoond had, maar treedt deze regelmatig op 
wanneer de nevengevolgen (schok) enz. van de uitrukking van de 
> sympatische buikgrensstreng voorbij zijn. 
2. De ontherseningsstijfte in de achterpooten optredend aan de 
zijde waar de sympathische buikgrensstreng uitgerukt is, vertoont geen 
vaststelbare mechanische verschillen met de stijfte van den poot waar 
de grensstreng ongerept is, noch wat graad, noch wat duur, noch 
wat uithoudingsvermogen ervan betreft. 
3. Gedurende de ontherseningsstijfte verschilt het creatinegehalte 
der strekspieren van den achterpoot aan de zijde waar de sympa- 
thische buikgrensstreng uitgerukt is, niet van dat van den poot 
met ongerepte sympathische innervatie. 
4. De ontherseningsstijfte van Spieren zonder sympatische inner- 
vatie, verschilt dus noch in chemische, noch in mechanische kenmerken, 
van die van spieren met ongerepte sympatische innervatie. 
Theoretische beschouwing over de verkregen uitkomsten. 
Een theoretische gevolgtrekking uit deze feiten te maken is nu 
verre van eenvoudig. Men kan de volgende onderstellingen vormen : 
a. Het chemische tonuscriterium is onjuist, of liever: de vermeer- 
dering van het creatine 'gehalte van een spier, welke bijwijlen 
tonus-vermeerdering vergezellen kan, wordt daar niet door ver- 
oorzaakt, is geen zeker criterium ervan. Ontherseningsstijfte zou dan 
