CaCl a moet toevoegen, wanneer de nier door ijs wordt afgekoeld. 
Wil men dan echter toch de verhouding KC1 : CaCl a 4:3 konstant 
laten, dan moet het NaCl van 0.7 op 0.6°/ 0 gebracht worden. 
Men leert hieruit, dat aan iedere gesteldheid van het glomerulus- 
epithelium, zal dit in staat zijn om het maximum van glukose terug 
te houden, een bepaalde verhouding van Na, K en Ca beantwoordt. 
Het is niet onwaarschijnlijk, dat ook de anionen bij het evenwicht 
een rol spelen, doch in ieder geval krijgt men den indruk, dat de 
verhouding der kationen de leiding heeft. 
Dooi- het feit, dat storing in het evenwicht der kationen van 
grooten invloed is op het doorlatingsvermogen der nier voor suiker, 
laten zich nog twee belangrijke waarnemingen verklaren, die tot 
dusverre niet begrepen werden. 
In de eerste plaats vonden Undërhjll en Glossen 1 ), dat wanneer 
men bij een konijn in een oorvena een oplossing van CaCI 2 spuit, 
naast hypoglykaemie glukosurie optreedt. Het ligt thans voor de hand 
om te denken aan een stoornis in het evenwicht tusschen Na, K en Ca. 
In de tweede plaats is eenige jaren bekend, dat ook door 
uranium glukosurie kan ontstaan 2 ). Nu hebben Zwaardemaker en 
Feenstra gevonden 3 ), dat in de RiNGER-vloeistof, die de kloppingen 
van het kikvorschhart onderhoudt, het K door het eveneens radio- 
actieve uranium kan worden vervangen. Gelijk uit de hierna vol- 
gende mededeeling zal blijken, konden wij constateeren, dat ook in 
de physiologiscbe doorstroomingsvloeistof van de nier het K door 
een aequiradioactieve hoeveelheid uraan kan worden vervangen. Het 
is dus niet gewaagd om de uraanglykosurie te beschouwen als te 
zijn veroorzaakt door een evenwichtsstoornis, teweeg gebracht door 
een stoornis in het normale K-gehalte. 
Opmerking verdient, dat de door CaCl.,- en de door Uraaninspui- 
ting veroorzaakte glycosuriën de beide eenige zijn, van welke met 
zekerheid kan gezegd worden, dat zij van renalen aard zijn. Zoo 
zou dan ook bij warmbloedige dieren een evenwichtsstoornis in het 
relatieve kationengehalte van het doorstroomingsvocht (hier bloed- 
plasma) de oorzaak zijn van een veranderde permeabiliteit van het 
glomerulus-epithelium voor suiker. 
SAMENVATTING. 
1. Wanneer men kikvorschnieren bij 7° — 10° G. doorstroomt 
] ) Underhill en Glosson. Americ. Journal of Physiol. 5, p. 321, 1916. Gecit. 
naar Bang. Der Blutzucker 1913 p. 103. 
2 ) Pollack, Arch. für exp. Path. u. Pharmakol. 64 p. 415, 1911. Zie ook: 
Bang, Der Blutzucker. 
3 ) Zwaardemaker en Feenstra. Deze Verslagen 1916, 28 April, 27 Mei, 30 
September. 
