959 
k 
s 
S* 
0 
21 
1 0 
1 
15 
6 
2 
10 
10 
3 
6 
12 
4 
3 
12 
5 
1 
10 
6 
0 
6 
7 
0 
i ° 
De kromme (P) 10 -^ heeft in P een (8 — Z,j-voudig punt, ligt dus 
op 2 (9 — k) van haar raaklijnen t. De basisraaklijnen omhullen dus 
een kromme van de klasse 2 (9 — k). 
De kromme (P/, die bij N 3,3 behoort, heeft in elk der k singu- 
liere punten S een buigpunt, met stationaire raaklijn PS (§ 6). 
§ 8. Het net [c 3 ] onderscheidt zich van een algemeen net [c ,J ] 
daarin, dat in het laatste geen figuren voorkomen samengesteld uit 
een rechte en een c" — 1 . In verband hiermee heeft het nulstelsel 
^8,3(11—2), dat door de buigpunten wordt bepaald, in het algemeen 
geen singuliere stralen. 
Laat men I de rechte p doorloopen, dan omhullen zijn nulstralen 
i een kromme van de klasse 3 (n — 1). De bij p en q behoorende 
krommen hebben buiten de drie nulstralen van het punt pq nog 
(9n 3 — 18n--|-6) raaklijnen gemeen ; deze zijn hier de nulstralen i, 
die een nulpunt op p en een ander op q hebben. Hun aantal is 
dus tevens de graad der kromme ac beschreven door de nulpunten 
der rechten i, waarvan een nulpunt op p ligt. 
De snijpunten van .t met p vormen drie groepen. Vooreerst is elk 
der 3 (n — 2) nulpunten van p een (3 n — 7)-voudig punt van cr. Een 
tweede groep bestaat uit de snijpunten van p met de kromme A van 
Jacobi, die van den graad 3 (n — 1) is. De derde groep bestaat uit 
(18?? — 33) punten, waar een c n vier op elkaar volgende punten met 
haar raaklijn gemeen heeft. Hieruit volgt, dat de undulatiepunten 
van een net een kromme van den graad (18 ?j — 33) vormen. 
De kromme (P) is van den graad 3 (n — 1) en heeft in Peendrie- 
9 Een andere afleiding van dit getal vindt men in mijn mededeeliiig : „ Ken- 
merkende getallen voor netten van algebraïsche krommen'’ 1 Verslagen XX1I1, 864). 
