streepje naar den laleralen rand toegaal. Dil vormt als liet ware 
een verbinding tusschen liet streepje-/;- en dien rand. 
De inkerving-/;- heeft zich, (tig. 2) bij N°. 14 (lengte 11 cm., her- 
sengewicht 3 gr.) tot een duidelijke groeve ontwikkeld. Ook bij dit 
embryo is de verbinding tusschen -/;- en den latcralen rand, niet 
veel meer dan de verlenging van een groeve in den vorm van een 
streepje. Men ziet echter aan den achterkant reeds iets van een 
opstaanden rand. 
Wat den vorm van de groeve -/;- betreft, zoo is deze geheel ver- 
schillend van wat later bij de andere hersengroeven gevonden zal 
worden, daar de randen niet tegen elkander gelegen zijn, doch de voorste 
afgeplat is. Fig. 3 geeft ons een dwarsdoorsnede dezer groeve. We 
zien daarin, dat men van de aehtervlakte steil naar beneden gaat, 
tot op den bodem van de groeve, doch aan den voorkant langs een 
glooiend vlak op het frontaal gedeelte overgaat. 
Bij N°. 13a (lengte 13.5 cm., hersengewicht 9 gram) welke onge- 
veer van dezelfde grootte is als 13/;, is de richting van de groeve 
geheel veranderd. Had ze in fig. 2 een richting eenigszins van 
onder-aehter naar boven-voor, bij dit embryo (fig. 4) is de richting 
geheel veranderd, en loopt ze van onder-voor, naar boven-achter. 
De achterrand van de toekomstige fissura sylvii is nu in zijn 
geheel gevormd, en steekt boven het voorliggende gedeelte uit. Deze 
begrenzing heeft het eigenaardige dat ze aan den benedenkant, dus bij 
-a- duidelijker geworden is dan bij -/>-. Verder is bij dit embryo ook 
reeds een gedeelte van den voorrand van de fissura sylvii gevormd 
-c-, terwijl het lager gelegen gedeelte -d- gevormd wordt door deii 
lobus frontalis. De geheele groeve is dus niet veel meer dan een 
haak, waarvan de lange zijde gevormd wordt door -ah- en de 
korte door -c. 
Opmerkelijk is het nu, dat, terwijl het bovengedeelte /;. van den 
achterwand van de fissura sylvii niet diep is, dit wel het geval is 
met het gedeelte c. Men zou op die wijze den indruk krijgen, dat 
dit laatste gedeelte overeenkomt met b uit fig. 2. Hiertegen zou 
pleiten, dat men zoowel in fig. I als 2, de bestaande groeve b door 
een oppervlakkige inkerving verbonden ziet met den lateralen rand, 
wat wel de groeve a uit fig. 4* zal zijn. Toch blijft de eerste opvat- 
ting mogelijk, wanneer men aanneemt, dat bij de verdere ontwik- 
keling, de plooi a (fig. 2), zich naar boven verlengt, van uit het 
hoekpunt bij b en deze laatste groeve dan als het ware aan den 
achterkant optilt en eveneens naar boven toe verschuift. Hef hoek- 
punt tusschen a. en b (fig. 2), zou dan hetzelfde zijn als tusschen 
b en c (fig. 4), met dat verschil dat liet naar achter-boven verschoven 
64 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 11*16/17. 
