988 
is. Waar in dit laatste figuur, a het oudste gedeelte is, en b het 
jongere, is het Ie begrijpen, dat a dieper is dan b. Deze opvatting 
zou ondersteund worden door het feit, dat de richting van b in 
fig. 1 een meer loodrechte is als in tig. 2, zoodat de stand dezer 
plooi zich in de drie ontwikkelingsstadiën voordoet als b in fig. 1 
en 2, en c in fig. 4. 
Daar echter tusschen fig. 2 en 4 de schakel ontbreekt, welke dit 
raadsel op zou kunnen lossen, zullen we slechts volstaan met te 
tonstateeren dat : 
in fig. 2 liet gedeelte b dieper is dan de verbinding a met den 
lateralen rand, 
in fig. 4 juist het omgekeerde gevonden wordt, dus a dieper is 
dan b en dat ook c dieper is dan b. 
Bij embryo 136 vermoedelijk van iets ouderen leeftijd dan 13 a, 
vindt men den voorrand van de fissura Sylvii geheel gevormd (fig. 5). 
al mag de afscheiding bij d ook nog niet sterk ontwikkeld zijn. Het 
beeld dat nu gevormd is, komt geheel overeen met wat bij men- 
sehelijke vruchten ook wel wordt aangetroffen. (Retzius plaat I, 
fig. 33 en 35, plaat lil, fig. 3), n.1. den driehoeksvorm met den top 
naar boven en de geopende basis naar beneden gericht. 
Bij embryo N°. 12 (lengte 15 cm., hersengewicht 12 gr.) heeft de 
fossa Sylvii zich geheel gesloten en is de insula geoperculiseerd. 
Opent men de wanden van de groeve (fig. 6), dan blijkt dat het 
beeld, in fig. 5 gegeven, in grove trekken behouden is gebleven. 
Het operculum temporale blijft het sterkst ontwikkeld, veel sterker 
dan het operculum frontale bij d. Men ztet echter, in tegenstelling 
met fig. 5, dat de verbinding bc in- de diepte gezonken is, terwijl 
de insula als een rond balletje naar boven toe komt uitpuilen (c), 
doch geheel door de o pe reu la bedekt wordt. 
Bij de verdere ontwikkeling, embryo N°. 11, lengte 18 cm., 
hersengewicht 21 gr., ziet men, dat het groevegedeelte, correspon- 
deerende met a in fig. 6, zich meer in de diepte heeft geschoven, 
en dieper is komen te liggen dan het gedeelte bc. 
In een nog latere foetale periode (embryo N°. 10, lengte 19 cm., 
hersengewicht 21 gr.) is er tusschen de opereula, correspondeerende 
met ab en cd in fig. 6 niet veel onderscheid meer. Het eenige 
opvallende is het steile uitpuilen van de insula, als een knopvor- 
mige verhevenheid, boven haar omgeving. Ze is duidelijker zichtbaar 
dan men dat bij de volwassen apen vindt. 
Uit het bovenstaande blijkt het groote verschil in ontwikkeling 
van de fossa Sylvii bij den mensch en den semnopithecus. 
Bij den eersten gaat de ontwikkeling uit van de basis, waar deze 
