Crystallographie. De Heer Molkngraaee biedt, namens den 
Fleer A. L. W. E. van der Veen, een tnededeeling aan over . 
, , Röntgenographie der kristallen ” . 
(Mede aangeboden door den Heer K. Martin). 
Evenals de crystallographie thans /eer veel meer omvat dan liet 
kristal beschrijven, zoo is . de Röntgenographie al spoedig uit het 
gebied der waarheid doorgedrongen in dat der hypothese, naar uit 
het volgende duidelijk zal worden : 
Laue ‘) vond dat een fijne eylindrische bundel Röntgenstralen 
door een kristal een verandering ondergaat, die afhankelijk is van 
de symmetrie van het kristal in de richting van de Röntgenstralen. 
Een lichtgevoelige plaat achter het kristal loodrecht op den priinairen 
bundel gesteld, werd na vrij lange expositie ontleed op een aantal 
punten, die gerangschikt waren in overeenstemming met de symmetrie 
van het kristal. Aldus aangewend, is deze methode vergelijkbaar met 
de etsmethode, die reeds zoo lang is toegepast tot het analyseeren 
van kristallen. 
Zonder verdere hypothesen is de Röntgenographie niet in staat 
ons meer te leeren en staat de methode, wat haar differentieerend 
vermogen betreft, in zeker opzicht achter bij de etsmethode, daar 
zij de 32 symmetrieklassen samenvat in een geringer aantal groepen, 
wier kristallen gelijk-symmetrische Röntgenogrammen geven. Deze 
gelijk-sym metrische beelden verschillen echter dermate wat de ver- 
deeling der meest duidelijke stippen betreft, dat elk Röntgenogram 
typeerend voor de betreffende verbinding mag heeten en, naar ik 
hoop, binnen afzienbaren tijd als een snel reagens mag worden 
aangemerkt. 
De formules, die Latje, uitgaande van zijn interferentiehypothese 
en steunend op de hypothese der eenparige voortplanting van 
Röntgengolven binnen kristallen, opstelde, geven een vrij goede 
verklaring van de intensiteit der photographisehe vlekken en duiden 
op een materieel raster, zonder het materieel karakter van dit 
raster absoluut te bewijzen. 
Voor het bepalen van afstanden blijkt deze methode minder 
nauwkeurig dan de reflectiemethode der Bragg’s 2 ), die eveneens berust 
op een stelsel hypothesen, waarvan de eerstvolgende voorloopig al 
zeer aannemelijk schijnt : 
1. Röntgenstralen reflecteeren tegen vlakken van een kristalraster. 
2. Er heeft geen omkeeren der phase plaats. 5 ) p. 22. 
3. De massa van één waterstofatoom bedraagt: 1,64 10 ’ 24s ) p. 22. 
