1000 
Het bovenstaande wijst op een verflauwen van den tangentieelen 
druk na de mioceene bergvormende bewegingen en op een her- 
nieuwde versterking van dien druk in het plio-pleistoceen, voort- 
durend tot in de hedendaagsche periode. 
Vorm der eilandenreeksen. < 
Voor een vollediger overzicht verwijzen we naar de kaart, gevoegd 
bij onze mededeeling over de bergvormende bewegingen in het 
besproken gebied 1 ); uit tig. 1 blijkt echter reeds voldoende, dat de 
buitenste boog in het gedeelte Rotti — Timór — Babber zijne concave 
zijde naar het Australische continent heeft toegekeerd, terwijl de 
binnenste boog naar die zijde convex is. Verder vertoont de buitenste 
boog buitenwaartsche ombuigingen bij de Tenimber-eilanden en bij 
de Kei-eilanden, juist daar waar in hec voorland (Australische con- 
tinent met Sahoel bank en Arafoera zee) verdiepingen voorkomen. 
De binnenste eilandenreeks vertoont deze ombuigingen niet en heeft 
een regelmatig boogvormig verloop. 
Indien we de beide boogvormige eilandenreeksen van den oos le- 
lijk en Indiscben archipel met elkander vergelijken, dan heeft dus de 
buitenste boog zich veel vollediger aan de vormen van het voorland 
aangepast, dan de binnenste boog. 
In de bovengenoemde mededeeling hebben we de buitenwaartsche 
ombuigingen van den buitensten boog bij de Kei- en Tenimber-eilanden 
reeds vergeleken met het vooruitdringen der Penninische dekbladen 
der Alpen in de lagere gedeelten van het hercynische gebergte, 
waartegen ze werden opgeperst. De sterke bergvormende bewe- 
gingen in mioceenen tijd hebben zich op de Kei eilanden slechts 
zwak geuit, het eoceen is op Groot-Kei niet zeer sterk en het 
mioceen reeds niet meer geplooid s ), terwijl verder westelijk de lagen 
reeds sterker schijnen te zijn geplooid, want op een nieuw eiland 
bij Oet (Klein Kei-groep) werden verbogen, ongeveer vertikaal staande, 
lagen van waarschijnlijk eoceen en mergel, kalksteen aangetroffen. 
Dit wijst er op, dat de voortzetting van het intensief geplooide en 
overschoven ketengebergte der Timor eilandenreeks in de richting 
van Ceram de sterke ombuiging ter hoogte van de Kei eilanden nog 
niet heeft vertoond. Het naderde dan daar meer tot' den vorm van 
den tegen woord igen binnensten boog met de jonge werkende vulkanen. 
De kenmerken der thans optredende reeksen van rijzénde eilanden 
en der tusschenliggende zeebekkens wijzen op een herleving der 
bergvormende bewegingen, welke in het mioceen de mesozoische en 
J ) H. A. Brouwer, loc. cit. fig. 1. 
2 ) R. D. M. Verbeek, loc. cit. blz. 501. 
