1008 
gingen en het bereiken der oppervlakte zal in hel algemeen slechts 
daar mogelijk zijn, waar het magma door een betrekkelijk dunne 
korst wordt bedekt, omdat het anders reeds voordien te veel zal zijn 
afgekoeld of' gestold en zijn bewegelijkheid zal hebben verloren. Op 
deze wijze zal men dus geen effnsie moeten verwachten, waar de 
bergvormende bewegingen eene verdikking van de schors hebben 
doen ontstaan, dit wordt na overschuivingsbewegingen eerder moge- 
lijk buiten de antiklinale - golvingen, voornamelijk aan de binnen- 
zijde daarvan. 
Indien we deze beschouwingen toepassen op de jongste bergvor- 
mende bewegingen en vulkanische werkzaamheid in het door ons 
beschouwde gebied, zoo. blijkt, dat tijdens deze jongste bergvormende 
bewegingen in de buitenste eilandenreeks het magma de oppervlakte 
op den rug der antiklinale welvingen niet heeft bereikt. De tangen - 
tieele druk kan zich echter ook daar — althans in den aanvang — 
zeer goed hebben geuit' door plooiing zonder verbreking van het 
verband der lagen. Hetzelfde geldt van het dicht bij de buitenste 
eilandenreeks gelegen eiland Wetter, voor zoover hieromtrent uit de 
thans bekende geologische gegevens kan worden geoordeeld. 
De vulkanische gesteenten, die aan de binnenzijde dezer boog 
o.a. in Noord Nederlandsch-Timor en op Ambon voorkomen, 1 ) zijn 
ouder dan deze bergvormende bewegingen en staan misschien in 
verband met de oudere plooiingen, die in mioceenen tijd hun maxi- 
mum bereikten. In de binnenste eilandenreeks hebben oudere, maar 
tevens ook jong-vulkanische gesteenten een groote uitgebreidheid. 
De vulkanische werkzaamheid duurt tot in de hedendaagsehe 
periode voort, maar schijnt, gelijk met het herleven der berg- 
vormende bewegingen, misschien oorspronkelijk te zijn versterkt, 
maar daarna geleidelijk uit te dooven. Deze uitdooving heeft later 
plaats gehad, naarmate deze eilandenreeks zich verder van de 
buitenste en van het voorland verwijdert. 
De aanname schijnt gewettigd, dat de plooiende bewegingen eerst 
in de, het dichtst bij het voorland gelegen, gedeelten het boven- 
genoemde karakter hebben verkregen, waardoor de verbinding van 
het magma met de oppervlakte wordt verbroken. We wijzen op de 
boven vermelde vollediger aanpassing der buitenste eilandenboog 
aan de vormen van het voorland. Hetzelfde zal dan geleidelijk het 
geval zijn op de oostelijk en westelijk van Wetter gelegen eilanden 
d ld. Geologische verkenningen in de oostelijke Molukken. Feestbundel Prof 
Dr. G. A. F. Molengraaff. Verh. Geol. Mijnb. Gen. 1916. blz. 38. 
(55 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 1916/17. 
