1008 
tietische gesteenten soms in innig verband met elkander worden 
aangetroffen. Ook daar waar granietgangen in peridotieten voor- 
komen kunnen de eerstgenoemde gesteenten op sommige plaatsen 
slechts weinig jonger dan de laatstgenoemde zijn en b.v. door diffe- 
rentiatie uit hetzelfde moedermagma zijn ontstaan. 
b. Op de Soela-eilanden wijzen de onderzoekingen van Wichmann 1 ) 
en mijzelve 2 ) in verband met het voorkomen van contactverschijn- 
selen in gesteenten van jurassischen habitus, op het voorkomen van 
post-jurassische granietische gesteenten. 
Uit het bovenstaande kan wederom worden afgeleid, dat omtrent 
het voorkomen van prae-permvtche granietische gesteenten in de Moluk- 
ken nog geen zekere gegevens bekend zijn, ter mijl het voorkomen van 
jongere ; zelfs tertiaire, granieten met zekerheid kon wor den aangetoond. 
ad 3. 
Slechts weinig gesteenten worden door Verbeek tot zijn groep 
der oud-meso- vulkanische eruptiefgesteenten gebracht. Volgens hem 
is het mogelijk, dat een gedeelte nog tot de permformatie behoort, 
terwijl er met nadruk op wordt gewezen, dat het strenge bewijs 
voor de ouderdomsbepaling niet kan worden gegeven. 
Wat de meiafieren van Timor betreft, zoo beschouwen we een 
gedeelte dezer gesteenten als van permischen ouderdom, hetgeen 
reeds door Verbeek mogelijk wordt geacht 3 ) en door de nog niet 
gepubliceerde onderzoekingen der 1 Timor-Expeditie onder leiding van 
Prof. Molengraaff werd vastgesteld. 
. De laatstgenoemde onderzoekingen toonden ook het voorkomen 
van soortgelijke oud-mesozoische gesteenten aan, terwijl door ons 
een groot deel der zgn. ,,oud-meso-vulkanische eruptiefgesteenten” 
van veel jongeren, jong-mesozoischen of tertiairen ouderdom wordt 
beschouwd. Tot deze laatste gesteenten belmoren o.a. de meiafieren 
met glaskorst, kwartsporfieren en dacieten van Timor’s noordkust; 
met de laatstgenoemde gesteenten komen ook serpentijnen, serpentijn- 
breccies, serpentijnconglomeraten en tuffen voor. 
Naar onze meening komen dus evenals onder de zgn. ,,oude 
basische eruptiefgesteenten”, ook onder de zgn. „oud-meso-vulkanische 
eruptiefgesteenten ” der Molukken gesteenten van jong-palaeozoischen, 
mesozoischen en waarschijnlijk ook tertiairen ouderdom voor. 
J ) A. Wichmann. Over gesteenten van het eiland Taliaboe. Versl. Kon. Akad. 
v. Wetensch. Amsterdam. Juni 1914. 
2 ) H A. Brouwer. Geologische Verkenningen enz. loc. cit. blz. 43. 
3 ) R. D. M. Verbeek, loc. cit. blz. 359. 
