1010 
gesteenten van het eiland. De eerstgenoemde gesteenten zijn tot de 
noordkust beperkt en met andere basische en ook zuurdere gesteenten 
(kwartsporfieren, dacieten) tot een complex vereenigd, dat talrijke 
punten van overeenkomst vertoont met de gesteenten, die ons van 
Ambon bekend zijn. Het voorkomen der rnelafieren met glaskorst 
is b.v. een typisch kenmerk, dat de gesteenten van beide eilanden 
gemeen hebben. De glasrijke melafier van Java, die door Verbeek 4 ) 
steeds als cretaceïsch werd beschouwd, maar in verband met de 
gegevens van Ti mor nu ook voor ouder wordt gehouden, kan dan 
weer tot de krijtperiode worden teruggebracht en de gesteenten van 
Timor’s noordkust, Wetter, Ambon en Zuid-West-Ceram kunnen 
voorloopig alle als van tertiairen of jong-rnesozoïschen ouderdom worden 
beschouwd. We kunnen nog vernielden, dat Martin 3 ) voor de ge- 
steenten van Ambon een tertiairen ouderdom waarschijnlijk acht. 
Vatten we het bovenstaande in het kort samen, dan is het volgende 
gebleken : 
n. er is voorloopig geen reden om een groep der oudere mela- 
fi.eren van de zgn. ambonieten af te scheiden; 
b. er is geen reden om de ambonieten, die enkele bijzondere 
kenmerken bezitten, wat hun ouderdom betreft, tot een afzonderlijke 
groep te brengen ; 
c. deze gesteenten kunnen met de glaskorstgesteenten van Tirnor 
en de daarmee voorkomende gesteenten tot een groep worden ver- 
eenigd van denzelfden tertiairen of jong-mesozoischen ouderdom, die 
reeds door Verbeek 8 ) voor een gedeelte dezer gesteenten werd 
aangenomen. 
De zgn. ,,jong-meso-vulkanische eruptiefgesteenten” worden dus 
door ons eveneens als van tertiairen of jong-mesozoischen ouderdom 
beschouwd, maar het aantal der tot deze groep gebrachte gesteenten 
mag waarschijnlijk belangrijk worden vermeerderd. 
We kunnen hier nog vermelden, dat andesietische tot bazaltische 
en augitietachtige gesteenten van eilanden van den Misoolarchipel 
door Wanner 4 ) als van cretaceïschen ouderdom worden beschouwd. 
R. D. M. Verbeek en R. Fennema. Geologische Beschrijving van Java en 
Madoera. Amsterdam 1896. 
2 ) K. Martin. Einige Worte über den Wawani, sowie iiber Spaltenbildungen 
und Strandverschiebungen in den Molukken. Tijdschr. Kon. Ned. Aardr. Gen. XVI 
1899 blz. 709 e v. 
Id. Reisen in den Molukken. Geol. Teil. Leiden 1903 Nachtrage. 
8 ) R. D. M. Verbeek. Molukken Verslag loc. cit blz. 360. 
4 ) J. Wanner. Beitrage zur geologischen Kenntniss der Insel Misol. Tijdschr. 
Kon. Ned. Aardr. Gen. XXVII 1910 blz. 494. 
