1041 
De laatsle kolom der tabellen nu beval de lading der kapillair 
per cm 1 in . C.G.S. eenheden. In de figupr 1 is deze lading voor- 
gesteld in haar afhankelijkheid van de concentratie der gebruikte 
vloeistof. 
3. Beschouwt men deze uitkomsten nader, dan treft hel, dal 
door alle vier elektrolyten eerst een oplading beweikt wordt; hierna 
bereikt de lading een maximum en van daar af vermindert de 
elektrolyt haar regelmatig. 
In de kolloidchemie heeft men tot nog toe hoofdzakelijk aandacht, 
gewijd aan het feit, dat elektrolyten kontakt-potentialen verlagen en 
dat is dus slechts juist voor koncentraties boven zekere grens. Maar 
het is interessant op te merken, dat bij alle vier de hier besproken 
elektrolyten wel de stroomingspotentialen voordurend dalen met de 
koncentratie, maar dat de eigenlijke grensvlak-potentialen het eigen- 
aardige verloop met een maximum vertoonen 1 ). 
Kort na het verschijnen mijner eerste verhandeling verscheen 
(November 1914) een interessant onderzoek van Frank Powis 2 ) uit 
het laboratorium van F. G. Donpan over dén invloed van elektro- 
lyten op de kataphorese van olie-emulsies. De overeenkomst onzer 
uitkomsten is bizonder frappant ; wij zijn dan ook in verschillende 
opzichten tot gelijke konklusies gekomen 3 ). Bij zijn berekening der 
grensvlak-potentialen olie-water en glas-water merkt hij alleen een 
maximum op bij het eenwaardige kation K. Bedenkt men echter, 
dat hij geen kleinere concentraties aan BaCl 2 onderzocht heeft dan 
200 [i Mol p. L., dan is het uit bovenstaande figuur begrijpelijk, 
dat hij het maximum bij dat zout niet opmerkte. De verschillen 
tusschen een- en tweewaardige kationen zijn dus kwantitatief, niet 
kwalitatief. 
Ook de kataphorese- onderzoekingen van 'Ellis 4 ) zijn met 
deze feiten niet in stiijd. Hij vond een maximum slechts bij NaOH, 
1 ) Of ook bij AIGlg zulk een maximum optreedt zij voorloopig iri het midden gelaten. 
E 
Men bedenke, dat — alreeds nul is bij een concentratie van ca 0.8 p Mol pi. L. 
Het maximum moet dus bij een nog lagere koncentratie gelegen zijn. De gegevens 
In onze eerste verhandeling zijn niet voldoende om daaromtrent een zekere kon- 
klu.'ie te nemen. Maar op analogiegronden zou men kunnen vermoeden, dat ook 
daar eerst een maximum wordt bereikt. 
2) Z. f. physik. Ghem. 89, 91 (1915). 
3 ) B.v. ten aanzien der z.g. onregelmatige reeksen. Ook omtrent de wijze, waarop 
de eindwaarden zich instellen, heb ik gegevens, die geheel overeenkomen met 
zijn mededeeling in hetzelfde deel pg. 179. 
4 ) Z. f. physik. Ghem. I 78, 321 (1912); II 80, 597 (1912; ; III 89, 145(1915) 
