104 ' 
4. Met behulp der volgende galvanische cellen kan dit beginsel 
worden toegelicht en toegepast. 
Gevraagd worde de fiktieve oploswarmte te bepalen van eenig 
zout bij T°. Men schakelt tegen elkaar twee cellen, gekonstrueerd 
volgens het schema-. 
Elektrode, omkeer- 
baar ten opzichte 
van het kation 
Oplossing v/h zout, 
verzadigd bij T°, 
in aanraking met de 
vaste phase 
Elektrode, omkeer- 
baar ten opzichte 
van het anion 
(Cel A) 
en 
Elektrode, omkeer- 
baar ten opzichte 
van het kation 
! Oplossing v/h zout, 
verzadigd bij T°, 
zonder ■ vaste 
phase 
Elektrode, omkeer- 
baar ten opzichte 
van het anion 
(Cel B) 
Daar beide cellen, indien hare E. M. K. zonder stroomlevering 
wordt gemeten (door kompensatie'), omkeerbaar zijn, geldt : 
Voor *’(XU=(§)/t(§) a «O 
VoorB :(£.) B =g) + r(^. .... (2) 
Hierin stelt (E e ) de elektrische, (E c )a de chemische energie der 
cel A voor, terwijl (dE/dT) A de temperatuur-koëfficiëiit harer E.M.K. 
is. (e = 96494 coulombs, n de valentie van het metaal der elektrode). 
De beteekenis der grootheden, die op B betrekking hebben, is thans 
zonder meer duidelijk. Bij de temperatuur T 0) bij welke de oplos- 
sing in A juist verzadigd is (dus identiek wordt met die in B), wordt 
(E e ) A =(E e ) B . 
zoodat bij T 0 geldt : 
5. Ten einde de beteekenis van het eerste lid dezer vergelijking 
te kunnen vaststellen, moet men het reaktiemechanisme der onder- 
zochte cellen kennen. 
Wij zullen dit toelichten aan het door ons bestudeerde geval, 
