10H5 
TABEL 2. 
Dielectrische constante van ammoniak. 
t 
6 
' 
Po 
f 0 
1 
:(-•) 1 
oH) r 
18.4 
1.00730 
0.934 
1.00070 
0.00707 
2.06 
19.0 
704 
931 
70 
681 
1.99 
59.4 
547 
814 
61 
597 
1 .98 
62.1 
538 
808 
61 
591 
1.98 
83.8 
482 
757 
57 
562 
2.005 
95.3 
453 
733 
55 
543 
2.00 
108.4 
434 
1 
707 
53 
539 
2.055 
Gemiddeld: 2.01 
Diëlectrische constante van waterdamp. 
140.0 
1.00765 
0.645 
1.00033 
0.01155 
4.7 
142.2 
767 
641 
33 
1145 
4.75 
143.2 
736 
640 
33 
110 
4.6 
145.8 
694 
636 
32 
104 
4.4 
148.6 
648 
632 
32 
0975 
4.1 
Gemiddeld: 4.5 
Ik heb om verder te kunnen rekenen echter aangenomen dat ook 
hiervoor deze wet geldt, 1 ) en met de gemiddelde constante gerekend. 
i) Of bij water inderdaad afwijkingen optreden, evenals bij magnetische stoffen, 
moet door nieuwe experimenten worden uitgemaakt. 
Verder doet zich de vraag voor, waarom de voor waterdamp berekende v/aarde 
van het electrisch moment afwijkt van het door Debye voor de vloeistof berekende. 
Ik meende deze afwijking te kunnen verklaren door het feit dat Debye bij zijn 
rekening had aangenomen dat de dichtheid van de vloeistof constant bleef. Zijn 
4jt m 2 e N 4 ji N p é 
- I 2 — 
9 ^ ' 3 f p 
T— 
VI 
formule luidt n.1. 
8-1 T 
On 
e +2 Q 
waarin bij de rekening Q = Q 0 werd aangenomen. Brengt men nu deze correctie 
voor de dichtheid wel aan, dan wordt voor water a negatief, zoodat men geen 
reëele waarde voor het electrische moment vindt. Ik heb dan ook evenals Boguslawski 
(Phys. Zeitschr. 1914 p. 283) voor vloeibaar water geen overeenstemming tusschen 
theorie en experiment kunnen verkrijgen. 
Ook de vorm - — — is zoodra s belangrijk grooter dan 1 wordt weinig geschikt. 
6-j- 2 
Varieert e zooals bij water ongeveer tusschen 60 en 80 dan hangt deze breuk 
slechts weinig van e af. 
