1078 
Bij een virtueele verplaatsing’ die aan de grenzen van het gebied 
nul is, verlangt het principe van Hamilton het nul zijn van 
o = + i 2 <-) v'-» - §) + 
+ 2 { lnrn)\ [ ~y^E;)-W-9r^ET\ ■ ■ (15) 
Dit kan men noemen de bewegingsvergelijkingen voor het véld. 
Men ziet dat de inwerkende uitwendige kracht en de kracht die 
door cjen drager der ladingen op het veld uitgeoefend wordt 1 ), tegen- 
gesteld moeten zijn aan de met l/ — g vermenigvuldigde covariante 
divergentie van eenen tensor. De vergelijkingen beantwoorden volkomen 
aan de bewegingsvergelijkingen voor het gas. Uit dien hoofde zijn 
wij gerechtigd om den tensor E™, op te vatten als den dynamischer 
tensor der spanningen, impulsen en der energie in het electromagne- 
tische veld. 
15. Bij de virtueele verplaatsing van het zioaartekrachtsveld is het 
makkelijk aan te geven wat de variatie wordt in het stuk van den 
integraal dat door J/ — g H geleverd wordt. Daar de integraal een 
scalair is, blijft 
J l / — g H dx l dx 2 dx z dx i V — g' H'fLx / dxj dxj dxj, 
bij de in § 13 bedoelde transformatie. Voorts is 
H' — H [x'p f ïrP). 
, d(x,...xj , — ----- t „ , dórP) 
( P) — j. 
Zoodat na de verplaatsing (als wij de accenten weglaten) wij een 
variatie vinden 
dj' [/ — g H dx l dx 2 dx s dx i =Jdx 1 dx 2 dx t dx 4 2 (p) ~ (— l /—gHdre). (16) 
Voor het overige maken wij gebruik van het gevondene in § 8. 
Wij passen, met 
(fgub — — (mn) g am g bn dg mt ,\ (17) 
toe de formules (4a, 4 b, 11) en vinden na een kleine herleiding 
voor de totale variatie 
jdm, dm, dm, dm, 2 (almp) \(/—g (— d” H + JÏ + ) *'”) + 
+ */■ (T’? H- et )|J (18) 
1 ) Per volumeneenheid. 
