!()<)<) 
van deze zouten balanceeren zoogenaamd, d. w. %. hunne doseering 
kan binnen zekere grenzen gevarieerd worden, maar dan toch altijd 
zoo, dat, indien het gehalte der vloeistof aan een zout van de eerste 
groep verhoogd wordt, dit mede het geval moet zijn met liet zout 
uit de tweede groep. Nadere bijzonderheden kan ik omtrent de 
KC1 
mgr. per Liter Batanceering van KC1 met CaCl 2 
Tigerstedt. 
Fig. 1. 
CaCl., 
mgr. per Liter 
balanceering van kalium en calcium en omtrent die van uranium en 
calcium verschaffen. Zij zijn in twee graphieken saamgevat. De eerste 
ontleent haar gegevens aan de literatuur, in welke talrijke, zeer 
uiteenloopende doeltreffende combinaties van zouten als gangbare 
circulatievloeistoffen worden aangetroffen. De tweede steunt op 
opzettelijke proeven. In beide graphisclie voorstellingen geeft een 
bijkans rechte lijn, de verhoudingen aan, waarin of het kaliumzout 
öf het uraniumzQut met het caiciumzout gecombineerd moet worden. 
Kalium-chloridef en uranyl-nitraat laten zich evenzeer met strontium- 
l ) Er blijft intusschen steeds een belangrijk verschil tusschen de wijze, waarop 
de met de kunstmatige circulatievloeistof toegevoerde radioactieve energie is ver- 
deeld. Bij de lichte elementen is zij over een zeer groot aantal atomen verspreid, 
terwijl ieder atoom slechts een minimum energie meebrengt. Bij de zware elemen- 
ten daarentegen is zij in weinige atomen opgehoopt, het sterkst in het geval van 
het radium. De kans, dat een metaalatoom uit de circulatievloeistof aan of in een 
spiercel geraakt, is dientengevolge bij de zware elementen veel geringer dan bij 
de lichte. Nu is het voldoende, dat enkele weinige cellen tot automatie worden 
gebracht, want, eenmaal in gang, verbreidt zich in de hartspier de prikkelingstoe- 
stand volgens vaste regels van zelf, maar die enkele cellen moeten toch bereikt 
kunnen worden. Met zulk een kansrekening zou men eenigermate rekening kunnen 
houden door de energiehoeveelheden, per ] /io cub. cM. binnen gebracht, door het 
atoomgewieht van den drager te deeien. Op die wijze zou de geringere beteekenis 
van de, door zware atomen gedragen, energie tot uitdrukking kunnen komen En 
werkelijk naderen dan de energiewaarden voor de verschillende stoffen op opmer- 
kelijke wijze tot elkaar. (Zie de tabel in Deel 25, p. 520). 
