IJ 00 
Ur.zout Balanceering van (U.O>) (NO3), met CaCL. 
mgr. p. Liter 
chloride in balanceering brengen, maar er staan mij niet genoeg 
experimenteele gegevens ten dienste om ze graphisch voor te stellen *). 
Naast de merkwaardige overeenkomsten tnsschen kalium en ura- 
nium (het eerste als kaliumion, het tweede als uranylion in de vloei- 
stoffen aanwezig) staat echter een niet minder opmerkelijk contrast. 
Wanneer men een hart, dat, door een kaliumhoudende vloeistof door- 
stroomd, krachtig klopt, met een circulatievloeistof behandelt, welke 
inplaats van 100 mgr. kaliumchloride per Liter 25 mgr. uranyl- 
nitraat bevat, staat het plotseling stil. En omgekeerd, indien men aan 
een hart, dat met een uraanhoudende vloeistof' fraai klopt, de kalium- 
hondende circulatievloeistof geeft, staakt het eveneens zijn bewegin- 
gen. Eerst na geruimen tijd, vele minuten, kan het de automatie 
herwinnen. Juist hetzelfde geschiedt, wanneer men de normale, 
kaliumhoudende vloeistof op een thoriumhoudende, op een radium- 
houdende of' op een emanatiehoudende vloeistof laat volgen. Daaren- 
tegen niet, wanneer aan een hart eerst rubidium en daarna kalium 
of omgekeerd wordt toegediend. Evenmin, wanneer uraanhoudende op 
emanatiehoudende vloeistof volgt, of omgekeerd. Successief toegepast, 
verdragen zich aldus, de lichte elementen onderling, of de zware 
elementen onderling. Daarentegen zijn de beide groepen eikaars 
antagonisten. Na elkaar aangewend, brengen zij het hart tot stilstand, 
op zich zelf blijvend, onderhouden zij de beweging voor onbepaal- 
den tijd. 
Maakt men van de vloeistoffen mengsels in gelijke deelen, dan 
verdraagt zich het mengsel van kalium en rubidium met beweging, 
eveneens dat van uranium en thorium, maai' kalium met uranium of 
0 Zie overigens W. Jolles, Diss. Utrecht 1916, p. 39. 
