1111 
electron nog een hoeveelheid van beweging E zou bezitten, die 
niet van electromagnetischen aard was. Bovendien zou men verwachten 
dat Poincaré’s druk bij beweging van het electron tot een t ransport van 
energie aanleiding zou geven, die ook nog niet een hoeveelheid van be- 
weging gepaard zou gaan. Wij zullen daarom de totale hoeveelheid van 
beweging door een voorloopig onbekende grootheid voorstellen. 
Wanneer wij niet voorop stellen, dat t = verliest de bereke- 
ningswijze van E door Abraham haar geldigheid. Wij zullen dus ter 
berekening van E een eenigszins anderen weg moeten inslaan. 
Daartoe zullen wij aangaande £ ) tot onderstellen, dat zij aan de verge- 
lijking : 
ö 
= T- (T — U — E) ( 'Sb ) 
Oiü 
zal voldoen, welke de onbekende grootheden ® lot en E bevat. Als 
tweede vergelijking, welke noodig is om deze grootheden te bere- 
kenen, zullen wij aannemen : 
(2' + E -(- E) 
(2a) 
Zoo vinden wij voor E de differentiaalvergelijking 
dE 11) 
Daar l 1 — U = — -- k en T - 
2a 
als oplossing van (4) 
e 2 k 
E = \- C 
Ga 
- U) T+ U 
- + » • 
D C 2 
• • , (4) 
6' 2 f H> 2 \ 
= *s ( 1 + **) 
vinden wij 
,-5 
... (5) 
waarin C een willekeurige integratie-constante voorstelt. Eisclit men, 
m Q 
dat voor het LoRENTZ-electron aan m = — zal beantwoorden 
i 
dan wordt C— 0 zoodat men 
Poincaré en door Abraham berekende waarde 
t+ u+Em-cr 0 + u 0 + E a ) 
voor E de door 
terugvindt. 
Er blijkt nu achteraf, dat 
U — E) = & 
zoodat men de beide correcties, waarover boven sprake was, niet 
aan behoeft aan te brengen om ® tol te vinden. De beide correcties 
blijken elkaar op te heffen. Deze uitkomst is opmerkelijk. Zij toont 
