] 1 1 :i 
geschiedt op de volgende wijze. Het preparaat dat tevoren tnsschen 
twee glaasjes gesmolten en dat daarna gestold is, wordt op liet 
oventje gebracht waarvan de temperatuur beneden liet smeltpunt 
is. Dan wordt de verwarmingsstroom op een zoodanige waarde 
ingesteld, dat op den duur de smelting tot isotroop- vloeibaar bereikt 
zal worden. Als dan na- eenigen tijd het preparaat gesmolten is, 
wordt de verwarmingsstroom afgezet (of verminderd) zoodat het 
preparaat weder vloeibaar-kristallijn wordt en daarna stolt. Op de 
vroeger beschreven methode wordt gedurende deze temperatuur- 
stijging en temperatuurdaling de extinctie geregistreerd. Onderzocht 
werden p-azoxy-anisol, p-azoxy-phenetol, anisaldazjne en p-azoxy- 
benzoëzure-aethylester. In fig. 1 en 2 zijn de exinctiekrommen weer- 
gegeven van twee dezer stoffen 
P AZOXYBENZOËZURE AETHYEESTER 
Wat bij de beschouwing van deze extinctiekrommen in het oog 
springt, is dat de extinctie in den vloeibaar-kristal lijnen toestand 
die door smelting van de vaste phase ontstaat („exvast”) anders is 
dan in den vloeibaar-kristallijnen toestand die door afkoeling van 
de isotrope vloeistof gevormd wordt („exvloeibaar”). Deze ver- 
schillende extinctie gaat gepaard met een geheel verschillend uiterlijk. 
Het meest opvallend treden deze verschillen aan den dag bij 
p-azoxy-benzoëzure-aethylester. Bij deze stof is de exvaste toestand 
melkachtig-troebel, de exvloeibare korrelig- troebel, en bij verwarming 
van het preparaat slaat (steeds bij dezelfde temperatuur) de eerste 
toestand in den anderen om. In de kromme toont die overgang zich 
door een sprongsgewijze vermeerdering der inxtintie. In de afkoe- 
J ) p-azoxy-phenetol en anisaldazine leverden krommen van hetzelfde karakter als 
p-azoxy-anisol. 
