1115 
Eindelijk is uit onze krommen de temperatuurafhankelijkheid 
van dc extinctie af te lezen. Bepalen wij ons tot p-azoxy-anisol 
(tig. 1) dan is in den èx vasten toestand een sterke temperatuur- 
afhankelijkheid te constateeren in dien zin, dat bij stijgende tempe- 
ratuur de extinctie afneemt. Ook het omgekeerde effect, toeneming 
der extinctie bij dalende temperatuur, liet zich voor den exvasten 
toestand met zekerheid vaststellen. Bij den exvloeibaren toestand is 
de temperatuurafhankelijkheid veel minder sterk* uitgesproken, maar 
bestaat deze ontwijfelbaar en wel in den zelfden zin als bij exvast. 
Schenok heeft reeds in 1902 desbetreffende metingen verricht met 
behulp van den spectrophotometer van Gt.an, en kwam daarbij tot 
een negatief resultaat. Maar hij onderzocht de extinctie voor geel 
licht, terwijl onz -1 methode de extinctie aangeeft voor een stralen- 
mengsel waarin ultrarood overweegt. 
Het kwam ons dus gewenscht voor, de temperatuurafhankelijk- 
heid ook in een ander golflengtegebied te onderzoeken. We kozen 
als zoodanig de ' photographisch werkzame stralen. Het beeld van 
de NERNST-stift werd daartoe in plaats van op de verticale spleet 
van de thermozuil thans op de horizontale spleet van een photographisch 
registreerapparaat geworpen. De lijn die op deze wijze op het ge- 
voelige papier wordt geregistreerd geeft door haar breedte en de 
zwarting direct een oordeel over de extinctie van het preparaat. 
Zoowel bij exvast als bij exvloeibaar bleek de temperatuur een 
duidelijk waarneembaren invloed op de extinctie te hebben, doch 
de richting van • het effect is voor de photographisch werkzame 
stralen juist tegenovergesteld als voor de ultraroode stralen, d.w.z. 
voor de korte golven neemt bij stijgende temperatuur de extinctie 
toe. Waar dus blijkbaar het temperatuureffect bij sterk uiteenloopende 
golflengten een verschillend teeken toekomt is daarmede de schijn- 
bare tegenspraak tusschen het resultaat van Schenck en dat hetwelk 
uit onze extinctiekrommen is af te lezen verklaard. Op de verkla- 
ring van het effect als zoodanig hopen wij terug te komen. 
§ 2. De invloed van een magneetveld op de extinctie. 
Het feit dat er twee vloeibaar-kristallijne toestanden bleken te 
bestaan maakte het gewenscht ons onderzoek naar den invloed van 
een magneetveld tot den tweeden toestand uit te breiden. Bovendien 
moest het magneeteffect bij de drie andere stoffen waarover wij 
beschikten onderzocht worden 1 ). 
l ) In onze eerste mededeeling maakten we gewag van den overwegenden invloed 
dien de aard van het begrenzend oppervlak heeft op het magneeteffect - Om dezen 
