A 
E 
Fig. 6. P-azoxy-anisol exvloeibaar horizontaal veld (1100 Gauss). 
Een vergelijking tusschen de figuren 3 en 5 en evenzoo tusschen 
de figuren 4 en 6 toont aan, dat het magneeteffect voor exvast 
inderdaad anders is dan voor exvloeibaar. Dat echter het verschil 
hoofdzakelijk van quantitatieven aard is wordt duidelijk wanneer 
men figuur 3 vergelijkt met figuur 7. Ook deze figuur is aan onze 
vorige mededeeling ontleend en geeft de uitwerking van een zwak 
verticaal veld op den exvloeibaren toestand. 
A E i 
Fig 7. P-azoxy-anisol exvloeibaar verticaal veld (300 Gauss). 
Het verschillend magneeteffect in beide toestanden komt dus in 
hoofdzaak hierop neer, dat een sterk veld op exvast op overeen- 
komstige wijze werkt als een zwak veld op exvloeibaar. 
Ten slotte nog een magneeteffect van bijzonderen aard. Een 
.horizontaal veld roept zoowel in den exvasten als in den exvloeibaren 
toestand een blijvende opheldering te voorschijn. In onze vorige 
mededeeling hebben wij deze opheldering daaruit verklaard, dat de 
deeltjes een hooge mate van gerichtheid zouden hebben verkregen. 
Het scheen ons nu van beteekenis te onderzoeken op welke wijze 
een verticaal veld deze orde zou verstoren. De figuren 8 en 9 
vertoonen deze ontrielïfende werking van een verticaal veld op 
exvloeibaar en op exvast nadat het preparaat eerst aan de werking 
van een horizontaal veld wordt blootgesteld. 
De verklaring zooals we die in onze eerste mededeeling van het 
magneeteffect gegeven hebben, past zonder meer ook voor de 
hierboven beschreven verschijnselen. De verschillende mate van 
extinctie in exvloeibaar en exvast en de verschillende invloed daarop 
73 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. XXV. A°. 1916/17 
