1129 
gewicht van 0.4 (oekent. De analyse van een veel langere reeks 
zonswaarnemingen zon wellicht periodieke termen van iels langeren 
of kor teren duur opgeleverd hebben. Daarbij is ook in aanmerking 
te nemen dat de ongeveer 11-jarige periodiciteit, met de grootste 
amplitude, door alle andere onderzoekers korter gevonden is dan 
door Turner (Newcomb, Wolfer en Schuster 11 x / 8 „ R. Wolf en 
Hirajama 11 Ys» Kimoera 11 terwijl 117 8 X 8 — 89. 
Bovendien volgde reeds uit mijn vroeger onderzoek — en deze 
conclusie wordt door het nieuwe materiaal versterkt dat zeer 
waarschijnlijk noch lengte noch amplitude der perioden, die wellicht 
binnen de 89-jarige klimaatperiodiciteit verborgen liggen, constant 
zijn, en Turner zegt van de door hem gevonden zonsperiodes : 
,,that their coefficients do not remain constant’', only the 11.4 y. 
period being sensible at the present time. 
In verband daarmee moge verwezen worden naar een conclusie 
van mijn vorig onderzoek: (Deze Verslagen, Aug. 1905, p. 160 sq.) 
dat vertraging of versnelling der zonsactiviteit correspondeert met 
overeenkomstige verschijnselen in de meteorologische kromme. 
Ook de diepere oorzaken die aan beide verschijnselen ten grond- 
slag liggen, blijven hier onbesproken. 
Opmerking verdient, dat ik noch Brückner’s bekende klimaat- 
periode van 34.8 jaar, noch die van 12.4 jaar, door Kaptëyn ge- 
vonden *)> in mijn materiaal heb kunnen terugvinden — hetgeen 
overigens niets bewijst vóór of tegen. 
De theorie nu ter zijde latende, kunnen wij nagaan, of een 
empirisch-statistisch onderzoek van het materiaal iets bruikbaars 
oplevert. 
Het ligt voor de hand, aangezien een 89-jarige periode toch wel 
verband moet houden met de zons-activiteit, welke zich liet duidelijkst 
in een ongeveer 11-jarige vlekkenperiode manifesteert, onze periode 
in te deelen in 8 onder-perioden van 11 jaar. Willen wij een 
gekunstelde indeeling ontgaan, dan mag met de afwisselende lengte 
der gemiddeld 11 Ys-j- zons-periode geen rekening worden gehouden ; 
alle vakken omvatten dus 11 jaar, het 45e periode-jaar is, om 
geheele getallen te kunnen houden, over de naburige vakken 
verdeeld. Bijgevolg moet ieder tijdvak eigenlijk 1 1 1 / 8 jaar lang 
gerekend worden. (Deze indeeling had dus evenzoo genomen kunnen 
worden indien geenerlei verband van het aardsche verschijnsel met 
1 ) E. Brückner, „Klimaschwankungen seit 1700”, Wien u. Olmütz, E. Höltzel 
1890 ; J. G. Kapteyn, „Tree-growth and raeteoroL factors”, Recueil d. travaux 
botauiques néerlandais, 1914. 
