.1132 
TABEL V. 
Frequentie der strenge (zeer strenge) winters 
760—1916, in 22-j. tijdvakken. 
Periode 
P. jaar 
I 
P. jaar 
! P.jaar 
P.jaar 
N°. 
1-22 
i 23-45 
! 
45-67 
68 - 89 
I 
1 (O 
0(0) 
1 (1) 
0(0) 
II 
1 (1) 
1 (1) 
2(1) 
2(0) 
III 
2(1) 
1 (0) 
3(1) 
1 (0) 
IV 
3(1) 
2(0) 
2(2) 
1 (0) 
V 
3(1) 
2(1) 
2(1) 
0(0) 
VI 
5(2) 
MD 
3(1) 
1 (0) 
VII 
2(1) 
3(1) 
2(0) 
1 (1) 
VIII 
3 (0) 
2(1) 
3(2) 
2(1) 
IX 
1 (0) 
2(1) 
2(0) 
1 (0) 
X 
2(1) 
2(0) 
2(2) 
0(0) 
XI 
■ 4(1) 
1 (1) 
3(1) 
0(0) 
XII 
1 (1) 
3(0) 
4(3) 
1 (0) 
XIII 
2(1) 
2(0) 
2(2) 
1 (0) 
VIII— XIII 
2.2 (0.7) | 
2.0 (0.5) 
2.7 (1.7) 
0.8 (0.2) 
I— XIII 
2.3 (0.9) 
1.7 (0.5) 
2.4 (1.3) 
0.8 (0.2) 
Geeft zulk een tabel — ook al ligt de ware oorzaak der perio- 
diciteit voorshands nog in het duister — niet eenigen grond voor 
een, althans beperkte, prognose op langen termijn, een igermate com- 
plementair aan de prognose op korten termijn, door het onlangs in 
deze Verslagen gepubliceerde onderzoek van den heer P. H. Gallé 
in uitzicht gesteld? Wellicht mag ik mij ten deze beroepen op Prof. 
J. C. Kapteyn, die op blz. 7 van zijn ,,Tree-growth and meteoro- 
logical factors” schrijft: ,,What I heard and what 1 read has long 
brought me to think, that in the present state of Science any in- 
vestigation on long period regularity in the weather must be a purely 
empirical one .... Though the empirical finding out of a regularity 
may hardly be claimed as a scientific achievement, it may neverthe- 
less become in future of the greatest utility in weather foreeast a, 
long time in advance”. Hierbij zij nog aangeteekend dat, al is de 
aard van het verband tusschen de klimatologische kromme en die 
