1134 
Afwijkingen van den regel: op 13 gevallen sedert 760 twee, 
benevens twee twijfelachtige; sedert 1116 één]. 
IV. — Het verschil tusschen de temperatuursaf wijkingen van 
achtereenvolgende tijdvakken van 44 1 /* jaar, te beginnen met 
759.5 [1872.0) is afwisselend negatief en positief. 
[Op 25 gevallen 6 (7?) afwijkingen van dezen regel; na 
1383 twee afwijkingen]. 
V. — Binnen elk tijdvak van 89 jaar, te 'beginnen met 759.5 
(1827.5) overwegen in het eerste vierdedeel de koude, in het laatste 
vierdedeel de warme winters, relatief tot de verhouding in het ge- 
heele tijdvak. 
[Op 26 gevallen 4 afwijkingen van dezen regel; na het jaar 
1000 twee (onbelangrijke), na de XVe eeuw geen afwijkingen. 
Sterkere anomalie in het midden van het tijdvak is aange- 
duid, maar niet nader vast te stellen j. 
VI. — De kans, dat het laatste vierdedeel een er 89-jarige periode 
(826.25 — 848.5... 1894.25—1916.5) een geringer aantal strenge 
winters telt dan de voorafgaande en volgende 22 j. tijdvakken is 0.88. 
Binnen het laatste vierdedeel eener 89-j. periode is de kans dat 
een willekeurige winter streng (resp. zeer streng) zijn zal, gerin- 
ger dan 0.04 (resp. 0.007), d. i. nog niet 7* (Vs) van de algemeene 
kans. In de naburige 22-j. tijdvakken is die kans ong. 3 (5) maal 
grooter. 
VII. — Versterkte en versnelde activiteit van het zons-oppervlak 
correspondeert in ’t algemeen met een heviger en sneller dan nor- 
maliter intredende periode van winterkoude in West-Europa ; omge- 
keerd correspondeert een verslapte en vertraagde zonsactiviteit met 
slapper en later intredende koude winters. 
VIII. — Uit ons materiaal volgt, dat alle tot dusver gebruikte 
temp. gemiddelden sedert 1852, (bijv. 1852 — 1916) te hoog zijn 
ten opzichte van de ware norm. Alleen een 89-jarige reeks, kan, 
voor zooveel thans na te gaan, een waar gemiddelde geven, dit zal 
per meteorologische winter ong. 0°I8 lager liggen dan het nu uit 
ongeveer 65-jarige waarnemingen beschikbare gemiddelde. 
