1168 
Dierkunde. De Heer Boeke biedt eene mededeeling aan van 
Mevrouw C. E Droogleever Fortuyn — van Leyden : „Over 
een aal met het linkeroog in de onderkaak 
(Mede aangeboden door den Heer Bolk.) 
Door de welwillendheid van Dr. H. C. Reder e werd mij een aal 
ter hand gesteld, waaraan het linkeroog op de gewone plaats ontbrak, 
terwijl aan de onderzijde van den kop, iets links van de mediaanlijn 
een oog te zien was, dat uiterlijk volkomen normaal was gebouwd. 
Ten einde te onderzoeken of' dit onderkaaksoog het linkeroog was 
en zoo ja, hoe dit oog op zoo’n vreemde plaats was komen te liggen 
en of liet ook inwendig normaal was gebouwd, werden twee dwarse 
snedenseries gemaakt, één van de onderkaak en één van de rest 
van den kop. 
Het bleek, dat inderdaad liet linkeroog naar beneden was verhuisd, 
dat de bouw geheel normaal was en een goed ontwikkelde nervus 
opticus en krachtige spieren, die op de gewone wijze zich aan de 
sclera vasthechtten, het mogelijk en zelfs heel waarschijnlijk maken, 
dat het oog gefunctioneerd heeft. Deze zenuw en spieren waren 
afkomstig uit het bovengedeelte van den kop; de zenuw trad op de 
gewone manier uit de hersenen, volkomen symmetrisch met de 
zenuw van het rechteroog ; de spieren verliepen in hun caudale 
deel geheel symmetrisch met de spieren van den rechterkant. Zenuw 
en spieren volgden echter slechts over korten afstand den normalen 
weg, bogen zich weldra om naar beneden en daalden af door den 
kop naar de onderkaak, dwars door de mondholte, langs een steel, 
die boven- en onderkaak met elkaar verbond en welke vlak vóór 
de tong gelegen was. De zenuw was omgeven door de vier rechte 
Oogspieren ; de twee schuine waren oraal van eerstgenoemd spier- 
zenuwcomplex gelegen. 
Vanuit deze steel liep het geheele complex dwars door de onder- 
kaak naar beneden naar de plaats, waar het oog zich bevond. 
Behalve zenuw en spieren daalde mede af een bloedvat, dat tegelijk 
met de zenuw het oog binnendrong. 
Van het beenige monddak, dat dit spierzenuwcomplex gepasseerd 
was, was het entopterygoid, dat tusschen parasphenoid en maxillare 
ligt, opzij en naar achteren geschoven, zoodat het niet meer 
aansloot bij het parasphenoid. Een spier, de musculus adductor 
arco-palatini was sterk verlengd en boog zich achter langs het spier- 
zenuwcomplex om van het entopterygoid naar het parasphenoid. 
Overigens was weinig verandering opgetreden in het bovengedeelte 
