IJ 87 
hel in de derde kolom genoemde aantal electronen toe, dan geeft 
dit met de lotale lading van de tweede kolom voor het eleclron de 
getallen van de vierde kolom. Deze liggen om de waarde 4.77 10 1,1 
van Millikan heen. De beteekenis van m bespreek ik in de volgende $ 
9. In § 3 heb ik meegedeeld, dat ik het deeltje ook waarnam 
in een wisselend veld. Het voerde dan een trillende beweging uit 
en gaf den indruk van een lichtend lijntje, aan de uiteinden, waar 
de snelheid het kleinst is, het duidelijkst, zoodat het op een 
halter leek. Ik zal dan ook van de halterbeweging spreken. De 
lengte nu van dezen halter heb ik getracht te meten, door het 
vallende lichtlijn tje te vergelijken met den afstand der deelstrepen. 
Dit is zeer lastig, vooral omdat ik slechts enkele seconden den tijd 
had. Dan moest door snel omzetten van een aantal schakelaars het 
constante veld weer worden aangezet, zoodat het deeltje weer 
steeg voor het uit het gezichtsveld verdween. De metingen zijn 
dan ook slechts schattingen met aanzienlijke mogelijke fout. Ik 
wilde trachten een antwoord te krijgen op de volgende vraag: 
geeft ook bij deze snelle trillende beweging de formule van Stokes- 
Cünningham den weerstand voldoende weer? 
Dan moet de beweging voldoen aan de verg. 
Mx =eS. sin 2 jt — — iïjtqa k. 
T 
(16) 
€' 0 is de maximale veldsterkte, T de periode van den wisselstroom \). 
Het is gemakkelijk te berekenen, dat we voor de lengte van den 
halter uit deze verg. vinden : 
... V öjrscfA: 
waarbij A — — — — . 
Nu is groot t. o. v. 1. zoodat we kunnen schrijven: 
T 
(17) 
In tabel III geeft nue,-. de uit verg. (17) berekende waarde van 
2 A, uitgedrukt in veelvouden van den afstand van 2 deelstrepen ; 
Mfjem geeft de gemeten lengten. Het blijkt, dat niber. steeds kleiner 
is dan m gem . Dit wijst er op, dat de weerstand bij de trillende 
b Slechts bij benadering wordt de sterkte van het wisselveld door een sinus- 
functie weergegeven. 
