1227 
Kritische grootheden 
T h 
Ok 
Pk 
44°.74 K 
i 1 
— 228°.35 C 

26.86 
Gaarne betuigen wij onzen dank aan den Heer J. M. Burgers, 
phil. cand., assistent aan liet Natuurkundig Laboratorium, voor zijne 
'hulp bij het controleeren van de automatische temperatuurregeling 
gedurende de proeven, met behulp van den weerstandsthermometer 
SI en de thermometers en 6 „ (zie fig. 1 van de vorige mededeeling). 
§ 4. Discussie. In eene vorige mededeeling J ) hadden twee van 
ons uit eene vergelijking der isothermen-netten van neon met die van 
waterstof en van argon voorloopige besluiten getrokken over de 
kritische temperatuur van neon. 
De aldaar door vergelijking met argon verkregen waarden. 
n.1. — 228°. 2 C. en — 227°. 9 O. zijn echter gevonden door 
gebruik te maken van de uitkomst van een eënigszins ruwe bepa- 
ling van den kritischen druk van neon, nl. 29 atm. * 2 ). Herhaalt men 
deze schattingen met de nu gevonden waarden van den kritischen druk, 
dan vallen de uitkomsten iets lager uit, nl. — 228°. 9 (J en - 228. c 6 C, 
waarden, die op zeer bevredigende wijze met de experimenteel 
gevondene blijken overeen te stemmen. De bij eene vorige ge- 
legenheid uitgesproken en door het verloop cler dampspanningen 
in verband met dat der isothermen waarschijnlijk gemaakte onder- 
stelling, dat argon en neon, uit het oogpunt der wet van de over- 
eenstemmende toestanden beschouwd, zeer weinig van elkander af- 
wijken, wordt hierdoor op zeer bevredigende wijze bevestigd. 
De schatting van de kritische temperatuur van neon, toen verkregen 
uit de vergelijking met waterstof ( — 231°. 2 C) wijkt veel meer van de 
werkelijke waarde af. Bij die vergelijking is echter gebruikt de door 
Buli.e 3 ) bepaalde kritische temperatuur van waterstof, nl. — 241°. 14 C, 
en bovendien de bovengenoemde ruwe bepaling van den kritischen druk 
van neon, welke waarden nu door de door ons bepaalde (wij vinden, 
gelijk in Meded. N°. 151c zal worden uiteengezet, voor waterstof 
= 33°. 18 K, 6ic = — 239°. 91 C, pk = 12,80 atm.) dienen vervan- 
gen te worden. 
b H. Kamerlingh Onnes en 0. A. Grommeijn, Zitlingsversl. Juni 1-915. Gomm. 
No. Uld. 
2 ) H. Kamerlingh Onnes, Zittingsversl. Juni 1909. Gomm. No. 112. 
3) F. Bulle, Phys. Zeitschr. 14 (1913) pg. 860. 
