1232 
bouwd uit een groot aantal van elkander verschillende dragers, die 
de erfelijke eigenschappen van het organisme bepalen ; bij de cel- 
deeling verdubbelen of vermeerderen deze dragers zich, tengevolge 
waarvan de eigenschappen latent of ontplooid op de dochtercellen 
overgaan. Zij worden ,,differirende Zellelemente” (Mendel), ,,gem- 
mules” (Darwin), biophoren, pangenen, genen, karakteréénheden, 
éénheden, erféénheden, MENDEi/sche faktoren of faktoren genoemd. 
Hoe zij in het protoplasma der cel voorkomen, hoe zij zich ver- 
houden tot celkern, chromosomen, chromidiën en andere celorganen, 
en zeer vele vragen meer vormen het onderwerp van het tegen- 
woordige erfelijkheidsonderzoek, dat echter uitgaat van de onder- 
stelling, dat de genoemde theorie in het algemeen juist is. Ook het 
feit, dat de erféénheden of faktoren in latenten toestand kunnen 
voorkomen en dat zij geaktiveerd moeten worden door zekere soor- 
ten van voedsel, door alkaliën, zuren of andere prikkels, raakt het 
kernpunt van hun bestaan niet. 
Naast deze beschouwingswijze staat een andere, die er slechts 
schijnbaar geheel van verschilt, namelijk, dat het levend protoplasma 
is opgebouwd uit een groot aantal verschillende enzymen. Een nader 
onderzoek dezer beide opvattingen leert, dat ,, erféénheden” en „en- 
zymen” hetzelfde beteekent. * 2 ) 
!) G. J. Mendel, Versuche über Pflanzen-Hybriden. Verhandl. d. naturforschenden 
Yereines in Briinn, Bd. 4, Abh. Pag. 42, 8 Februar u. 8 Marz 1865. — G. Dakwin, 
Provisional hypothesis of Pangenesis. Domestication, le Ed. T. 2, Pag. 357, 1868. 
2e Ed. T. 2, 349. 1875. — Hugo de Vries, Intracellulare Pangenesis, Jena 1889, 
en de Amerikaansche bewerking, Intracellular Pangenesis, Chicago 1910. — V. 
Haecker, Allgemeine Vererbungslehre Pag. 265, 1911. — M. W. Beijerinck, 
Mutation bei Mikroben. Folia microbiologica. Bd. 1, Pag 24, 1912. — W. Johann- 
sen, Elemente der exakten Erbüchkeitslehre. 2e Ed. Pag 143, 1913. etc. 
2 ) Ten onrechte vervangen jongere physiologen (bijv. E. Abderhalden, Physio- 
logische Chemie, 8te Aufl. Theil 2 Pag 997, 1915) het praktische en duidelijke 
woord „enzym” tegenwoordig weder door het oude en dubbelzinnige „ferment”. — 
De geschiedenis der invoering van het woord enzym is deze. In de „Verhandlungen 
des Naturhistor. und Medicin. Vereins zu Heidelberg”, Sitzung am 4 Februar 
1876, Bd. 1, N. F., begint het verslag van een voordracht van Kühne aldus: 
„Herr W. Kühne berichtet tiber das Verhalten verschiedener organisirter und soge- 
nannter ungeformter Fermente. Um Missverstandnissen vorzubeugen und lastige 
Umschreibungen zu vermeiden, schlagt Vortragender vor die ungeformten oder 
nichtorganisirten Fermente, deren Wirkung ohne Anwesenheit von Organismen und 
ausserhalb derselben erfolgen kann als Enzyme zu bezeichnen”. — Dit voorstel is 
ook nu nog aannemelijk. Dat Kühne daarbij alleen dacht aan exoenzymen bracht de 
tijd mede. De term „Endoenzym” werd eerst in 1900 door M. Hahn opgesteld 
(Zeitscbr. f. Biologie Bd. 40 Pag. 172, 1900/. Maar het begrip bestond toen reeds 
lang. — 'Enzym komt van het Grieksch „en”, in, en „zymè”, gist of zuurdeeg, en 
hangt samen met „zeo”, ik kook. 
