1238 
levende stof ligt schijnbaar in het verband tusschen voeding en licht- 
funktie. Deze funktie toch kan, indien peptonen in voldoende hoeveel- 
heid voorhanden zijn, belangrijk verhoogd worden door allerlei stik- 
stofvrije of andere stikstofhoudende verbindingen, zooals glokose, 
levulose, glycerine, malaten, asparagine, en vele andere stoffen, die 
niet als prikkels werken maar evenals bij het normale ademhalings- 
proces oxydeeren tot koolzuur, water en ammoniak. Peptonen alleen 
kunnen door het photoplasma ook afgebroken worden, eveneens 
onder vorming van ammoniumcarbonaat, koolzuur en water. De 
lichtfunktie blijkt dus op overeenkomstige wijze aan het „photo- 
plasma” gebonden als het ademhalingsproces in het algemeen aan 
het protoplasma, zoo dat men zeggen kan, dat het photoplasma 
een deel uitmaakt van het gezamelijke ademhaiingsprotopiasma der 
lichtbakteriën. 
Bij oppervlakkige beschouwing schijnt hier het eigenlijke kriterium 
der enzym werkingen, namelijk, dat het enzym alleen kan in werken 
op een specifiek substraat, dus niet van toepassing, en men denkt 
daarbij veeleer aan een van het levend protoplasma uitgaand kata- 
bolisme. Maar als men nagaat wat eigenlijk onder een katabolisme 
te verstaan is, dan is reeds in Verschillende gevallen gebleken, dat 
het berust op de samenwerking van meerdere fak toren. 
Dit nu is juist het geval bij hef ademhalingsproces, dat ingewik- 
kelder is dan vroeger werd aangenomen. Door het enzymologiseh 
onderzoek is namelijk gebleken dat het ademhaiingsprotopiasma 
uit faktoren bestaat, waarvan men reeds verscheidene heeft leeren 
kennen en die in het algemeen' oxydasen genoemd worden, terwijl 
men daaronder peroxydasen, oxygenasen en oxydonen onderscheiden 
heeft. 
Daar deze stoffen het karakter van echte enzymen bezitten en 
slechts bepaalde stoffen of slechts enkele naverwante stoffen oxydeeren, 
moet men wel aannemen, dat er bij het ademhalingsproces een 
voorbereiding van het voedsel, een bereiding van enzy msubstraten of 
enzymoteelen plaats heeft, waardoor dat voedsel geschikt wordt 
om door de verschillende faktoren, op wier samenwerking het 
ademhalingsproces berust, geoxydeerd te worden. De samenstelling, 
ook van het photoplasma uit verschillende van zulk ademhalings- 
faktoren of oxydasen wordt daardoor waarschijnlijk, en de gemak- 
kelijkheid, waarmede bij de mutatieproeven erfelijk standvastige 
rassen van zeer ongelijke lichtkracht (maar, naar het schijnt, steeds 
van gelijke lichtkleur) worden verkregen, hangt daarmede blijkbaar 
samen. Dat de faktoren van het photoplasma der verschillende in 
de natuur voorkomende lichtbakterfën niet altijd dezelfde zijn, volgt 
