1258 
door Hale en Adams in de genoemde verhandeling beschreven feit 
dat zich zeer nabij den rand sommige lijnen een weinig versterkt, 
andere verzwakt toonëri, en vooral het bijzondere gedrag der enhanced 
lines , die haar ,, vleugels” verliezen. Hoe men namelijk dit alles kan 
afleiden uit de snelle verandering van den brekingsindex nabij de 
eigen frequenties, is door mij in eene vroegere mededeeling aan- 
getoond 1 ). 
SAMENVATTING. 
In deze mededeeling werden experimenteele gegevens betreffende 
dispersielijnen besproken, en werden nieuwe gronden aangevoerd 
voor de meening dat anomale dispersie een belangrijk aandeel heeft 
in de vorming der Fraunhofersche lijnen. 
Er werd aangetoond dat proeven van A. S. King, die volgens 
hem het bestaan van een invloed van anomale dispersie op de 
plaatsen van spectraallijnen zouden weerspreken, slechts de afwezig- 
heid bewijzen van een merkbaar LARMOR-effect, doch geen argument 
leveren tegen de bewering dat naburige dispersielijnen elkander 
kunnen influenceeren. 
Het werkelijk bestaan van lijnverplaatsingen en wederzijdschen 
invloed door anomale dispersie werd bewezen aan de hand van 
proeven met natriumdamp, die reeds in 1906 door mij waren gepu- 
bliceerd, en uit de resultaten van een nieuw onderzoek, uitgevoerd 
door B. J. van der Plaats, waarbij aan honderden lijnen van stik- 
stofdioxyde en van jodium willekeurige verschuivingen door anomale 
dispersie konden worden gegeven. 
De opvatting van St. John, dat de wederzijdsehe invloed van 
Fraunhofersche lijnen, door Albrecht in overeenstemming met de 
eischen der dispersietheorie geconstateerd, berusten zou op syste- 
matische fouten in de tabellen van Rowland, werd weerlegd. De 
sterker belichte en ontwikkelde platen van Mount Wilson waren 
minder geschikt dan die van Rowland om de aanwezigheid van 
asymmetrie bij de lijnen zichtbaar te doen zijn. In krommen van 
lijnparen, met den microfotometer van Koch op Mount Wilson 
geregistreerd, is het bestaan van een asymmetrie zooals die bij 
dispersielijnen kon worden verwacht, aan te toonen. 
Een uitvoerig onderzoek van J. Spijkerboer heeft als uitkomst 
opgeleverd dat men vooral aan moleculaire verstrooiing en onregel- 
matige breking van het licht, slechts in zeer geringe mate aan 
*) Versl. Afd. Natuurk. 24, 874, 1915. Aslroph. Journ. 43, 62, 19J6. 
