1265 
T s denzelfclen druk P s hebben. In dit geval is er altijd eene grens- 
kurve e ƒ (fig. 4), die zoowel boven als beneden het punt s kan 
liggen. De keerlijn ef kan in fig. 4 de kurven cs en s b raken. 
Beschouwen wij thans het evenwicht E = L x -f- X, -f- G waarin 
en L, twee vloeistofphasen voorstellen. [Op overeenkomstige 
wijze kan men ook de even wichten L, -f- L, -|- F, M , -j- M a -f- L 
en M x -j- M 2 G enz. behandelen, waarin M 1 en rneng- 
kristallen voorstellen]. Worden in het evenwicht E = L x -f- G 
de beide vloeistoffen gelijk, dan onstaat een kritisch evenwicht 
Ek = Lk G. Kurve Ex kan een vorm hebben, als kurve accl 1 ) 
in fig. 3. Nadert in -het evenwicht Ej v - de hoeveelheid van een der 
komponenten, b.v. van A , tot nul, dan heeft kurve Ex een 
eindpunt Ex.a= o- 
Als ac d in fig. 3 de kritische kurve Ex voorstelt, dan ligt het 
veld E — L x -f- L 2 -f- G of geheel binnen kurve acd of het is ten 
deele tweebladig met de keerlijn e f of g h. Ook in fig. 5 is eene 
kritische kurve Ex door acd voorgesteld ; het veld E ligt hier 
echter geheel buiten de kritische kurve en kan ook in dit geval 
nog een keerlijn hebben. 
Wij nemen in fig. 3 en 5 twee punten l en m op eene verticale 
lijn ; wij hebben dus Ti — T m . Bij de temperatuur Ti = T m be- 
staan dus twee evenwichten Ex, het een e [E'x = L'x 6r] bij den 
druk Pi, het andere [E"x= L"x~\~ f?"] bij den druk P m . 
De kritische vloeistoffen L’x en L”x kunnen nu al of niet tot 
hetzelfde ontmengingsgebied onder eigen dampdruk van de tempera- 
tuur Ti == T m behooren. Behooren zij tot hetzelfde ontmengingsgebied, 
dan ligt het veld E zooals in fig. 3 ; behooren zij tot verschillende 
ontmengingsgebieden, dan ligt het veld E zooals in fig. 5 ; in beide 
gevallen kan al of niet eene keerlijn optreden. 
x ) Men vergelijke ook b’. A. H. Schreinemakers, Archives Néerl. Serie II. VI. 
170 ( 1901 ). 
