1268 
punt meer; de druk neemt van uit n naar / toe. (fig. 6 en 7.) 
Het minimumdrukpunt doorloopt in fig. 6 en 7 dus eene kurye 
mS„ het maximumdrukpunt eene kurve MS. Het evenwicht Er be- 
staat dus uit twee takken, die in S samenkomen ; men kan echter 
ook zeggen dat er slechts eene enkele keerlijn E R = mSM is, die 
in S een singulier punt heeft. 
Wij zullen later algemeen aantooneu, dat de beide takken mS en 
MS van eene keerlijn Er elkaar in het singuliere punt S raken en 
dat de raaklijn in S tusschen de beide takken ligt. 
Het veld E in fig. 7 is nu éénbladig, behalve in het binnen de 
keerlijn liggende deel dat driebladig is. Dit geldt natuurlijk alleen 
voorzoover dit deel tusschen de grenslijnen ligt. 
Leiden, Anorg. Cliem. Lab. ( Wordt vervolgd.) 
Mechanica. — De Heer de Sitter biedt eene mededeeling aan : 
„Over de relativiteit der traagheid: Beschouwingen naar aan- 
leiding van Einstein’s laatste hypothese.” 
Wanneer wij de gravitatie-werking van alle gewone materie (zon, 
sterren, etc.) verwaarloozen, dan zijn in dat gedeelte der vier-dimen- 
sionale tijdruimte, waarover zich onze waarnemingen uitstrekken, 
de g^ met groote benadering gelijk aan die der oude relativiteits- 
theorie, n.1. 
— 10 0 
0 —1 0 
0 0—1 
0 0 0 
( 1 ) 
wanneer wij als coördinaten kiezen drie rechthoekige cartesische 
ruimte-coörd inaten en den tijd vermenigvuldigd met c. Het gedeelte 
der tijdruimte, waar dit zoo is, zal ik „onze nabijheid” noemen. 
In ruimte strekt deze zich uit minstens tot de verste ster, nevel of 
sterrenhoop in wier spektrum wij in staat zijn bepaalde lijnen te 
identifieeren. 3 ) 
Hoe de g fJ ,j buiten onze nabijheid zijn, weten wij niet, en elke 
’) A. Einstein, Kosmologische Betrachtungen zur .allgemeinen Relativiteitstheorie, 
Sitzungsber. Berlin, 8 Febr. 1917, blz 142 • 
2 ) VV. de Sitter, On Einstein’s theory of gravitation and its astronomical con- 
sequences (second paper), Montbly Notices R.A.S. Dec. 1916, Vol. LXXV1I, p. 182. 
Deze grens geldt alleen voor g M . 
