1286 
zoodat het door het mesothorium in gang gebracht hart weer gaat 
stilstaan, aan dezelfde quantitatieve wet onderworpen zijn als de 
absorptie der straling. Met het aangroeien van den afstand behooren 
deze uraanquanta verminderd te worden zoodanig, dat hun logarithmus 
omgekeerd evenredig blijft aan den afstand. 
Ik zie in de qualitatieve betrekking een aanwijzing tot de 
aanname, dat de biologisch werkzame energiehoeveelheid, welke 
het mesothorium in zijn weeke /S-straling uitzendt en de tot het 
evenwicht vereischte uraandosis, waarbij het hart stilstaat, elkanders 
rèchtstreeksche antagonisten zijn. Zoowel de straling als de in het 
orgaan gebrachte radioactieve materie moeten beide werken door 
de met haar aangedragen, in dit geval elkaar compenseerende, 
energiën. 
De natuur van de weeke ^-stralen, waarom het gaat, schijnt door 
het bovenstaande vrij scherp omschreven te zijn, ten minste, wanneer 
men, gelijk wij doen in onze proeven, den herstellenden invloed in 
het oog vat. Vernietigenden invloed zullen ook de meer doordrin- 
gende stralen kunnen hebben en het is misschien aan het feit, dat 
wij ze op den koop toe moeten nemen, toe te schrijven, dat ik door 
de kunstmatige bestraling altijd een voorbijgaand, nimmer een 
blijvend herstel heb verkregen. 
Wanneer men, op dezelfde' wijze als boven voor de mesothorium- 
bestraling is beschreven, met een radiumpraeparaat van 3 m.gr. te 
werk gaat en daarbij — omdat het een vlakte-praeparaat is — het 
voordeel van een gelijkmatiger stralingsveld heeft, komt men tot de 
volgende evenwichten : 
Afstand tusschen radium en hart 
in mM. 
Uranylnitraat toegevoegd aan het oor- 
spronkelijk mengsel in mgr. 
4 
5 
3,5 
6,5 
3 
9 
2,5 
11,5 
2 
15 
1,5 
18 
1 
22 
Ook deze gegevens willen wij graphisch voorstellen en wel zoo, dat 
