1288 
beschouwd worden 1 ), lag de onderstelling voor de hand, dat ook 
de tusschen die aderen gelegen primitieve kleurenpatronen een 
fundamenteele overeenkomst zouden verloonen. 
Van deze onderstelling uitgaande, heeft J. Botke 2 ) trachten aan 
te toonen, dat de overeenkomst in vleugel-kleuren patroon der 
Cossiden, Micropterygiden, Hepialiden en andere families onder de 
vlinders, met de Trichoptera of Schietmotten en de Panorpata of 
Schorpioen vliegen, geen toevallige gelijkenis, maar een wezenlijke 
homologie is. Het ligt voor de hand, dit onderzoek ook tot andere 
insectenorden uit te breiden. 
Als daarbij in de eerste plaats de Tweevleugeligen worden be- 
sproken, geschiedt dit niet omdat ik de meening zou zijn toegedaan, 
dat er een bijzonder nauwe verwantschap tusschen Diptera en Lepi- 
doptera bestaat, en evenmin omdat de Diptera mij bij uitstek primitief 
georganiseerd toeschijnen, maar meer bepaaldelijk, omdat J. H. de 
Meijere, in een onlangs (1916) verschenen artikel: Zur Zeiehnung 
des Insekten-, im besonderen des Dipteren- uud Lepidopferen-flügels, 
(Tijdschrift voor Entomologie) deze beide orden opeenvolgend heeft 
besproken en bij beider kleurenteekening gelijksoortige eigenschappen 
heeft opgemerkt; al heeft hij zich ook ervan onthouden, ze in 
bijzonderheden met elkaar te vergelijken. 
De Meijere nu erkent niet het door mij gemaakte onderscheid 
tusschen primitieve en secundaire teekening, en neemt ook niet aan, 
dat tusschen de patronen der verschillende Diptera-families overeen- 
komsten zouden kunnen bestaan, die op verwantschap berusten. 
Integendeel; daar hij bij de Diptera de kleurloosheid als den oor- 
spronkelijken toestand beschouwt, is hij van meening, dat: ,, aangezien 
wij gekleurde vleugels in zeer vele en zeer verschillende families 
aantreffen, het waarschijnlijk is, dat op zeer vele plaatsen in ’t 
systeem (kleuring) zelfstandig is opgetreden”. 
Toch ziet hij in zooverre verband tusschen deze onafhankelijk 
van elkaar optredende kleuringen, als hij bepaalde plekken van 
voorkeur voor kleurvorming meent te kunnen aanwijzen. Waar deze 
plekken hetzij de aderen zelf zijn, of de tusschen die aderen 
gelegen ruimten, kan zijn waarneming worden opgevat als een 
bevestiging der boven uitgesproken bewering, dat het kleurenpatroon 
oorspronkelijk afhankelijk is van het aderstelsel. Eveneens is dit het 
0 Zie Needham and Comstock, The wings of Tnsects, American Naturalist, 1898. 
*) J. Botke, Les motifs primitifs des ailes des Papillens et leur signification 
phylogénétique. Onderzoekingen verricht in het Zool. Lab. der Rijks-Universiteit 
Groningen V, 1916, Tijdschr. d. Ned. Dierk. Ver. 2de Ser. Dl. XV. 
