1290 
Fig. 1 . Haematopota plu vialis. 
plan, en dat dit plan bij ttaiica, pluvialis en tuberculata vollediger 
en regelmatiger aanwezig is dan bij maculata, waar in het praxi male 
gedeelte van den vleugel het patroon, op enkele oogenschijnlijk 
onregelmatige donkere plekken na, ontbreekt, terwijl in het distale 
gedeelte de buitenste d warsrij der donkergetinte vleugelplekken uit 
kleinere, daarentegen de tweede (submarginale) rij uit grootere en 
tot een donkere strook aaneengesloten gekleurde vakjes bestaat. 
In beide gedeelten echter zijn de grenzen dezer kleurplekken naar 
twee zijden bepaald door de overlangsche aderen, en waar zij deze 
schijnbaar overschrijden, is in bijna alle gevallen duidelijk te zien 
dat twee zelfstandige vlekken die elkaar langs een ader ontmoeten, 
zich ter weerszijde daarvan over een zelfden afstand uitstrekken. 
In den grond der zaak doen zich dus op de Haematopota-vleugels de- 
zelfde verschijnselen voor, welke bij ’t onderzoek der Hepialiden 
onder de Lepidoptera de aandacht trokken, n.1. bijna zuiver regel- 
matige herhaling van afwisselend donkere en lichte plekken, die de 
velden (cellen) tusschen de aderen vullen, maar deze aderen zelf 
niet overschrijden, en in opeenvolgende tusschenadercellen in nage- 
noeg gelijk aantal voorkomen, tengevolge waarvan zij ook in voor- 
