1302 
kenteekening. Hoe die uitwissching geschiedt, meen ik ook juist bij 
Platensina ampla te kunnen waarnemen. Zooals gezegd, noemt 
de Meijere de kleur der matte vlekken, in een bepaalde richting 
gezien, bruin. Hij laat echter in ’t midden, welke die richting is. 
Het bleek mij nu, dat er een sterk verschil bestaat tusschen kiem- 
en duidelijkheid der vlekken, al naarmate men ze beschouwt bij 
opvallend of bij doorvallend licht. Bij ’t laatste zijn zij inderdaad 
lichtbruin, bij ’t eerste daarentegen licht blauwachtig en daarbij 
glanzig. Ook maakt het nog onderscheid, of men het licht rechtdoor 
laat vallen op volle sterkte, dan wel schuin en getemperd. In ’t 
laatste geval ziet men de vlekken in een lichter bruine tint dan de 
omgeving, en neemt duidelijk waar, dat ze meer licht doorlaten dan 
deze. Bij sterk en onmiddellijk doorvallend licht daarentegen teekenen 
de vlekken zich veel minder tegen de omgeving af, en onderscheiden 
zich van deze slechts door een lichteren hof rondom een donker- 
brnine kern. Met behulp van alle drie de waarnemingswijzen echter 
kan men zich overtuigen, dat de haren boven de matte vlekken 
kleurloos zijn, evengoed als die boven de glasheldere. 
Ik ben het dus met de Meijere eens, dat de kleurloosheid der 
haren binnen den omtrek. der matte vlekken meewerkt tot hun 
lichteren tint, en dat deze verder veroorzaakt wordt door geringere 
hoeveelheid der bruine kleurstof in de vleugelmembraan. Maar ik 
meen in zooverre 'onderscheid te mogen maken tusschen deze twee 
oorzaken, als ik aan de eerste meer bepaald den blauw witten glans 
der vlekken bij opvallend lieht toeschrijf, aan de tweede daarentegen 
hun lichtbruine tint bij zwak, schuin doorvallend licht. 
Het voorkomen dezer matte vlekken is dus m.i. een nieuwe be- 
wijsgrond voor de meening, dat de verschillende kleuren patronen 
in de orde der Diptera met elkaar in genetisch verband staan, in 
tegenstelling met de Meijere’s opvatting, dat zij onafhankelijk van 
elkaar zouden zijn. 
Op blz. 70 (o. a.) vermeldt de Meijere nogmaals een geval van 
tweeërlei soort vlekken bij Trj-petinen, n.1. „Tüpfelflecke” in de 
donkere d warsbanden, welke vlekken zich bij sommige soorten 
(bep. verwanten van ’t geslacht Tephritis), niet slechts door hun 
plaats maar ook door hun kleur, zouden onderscheiden van de 
tusschen deze banden gelegen gewone glasvlekken, welke de Meijere 
als overblijfsels der oorspronkelijke kleurlooze vleugeloppervlakte 
beschouwt. De Meijere noemt geen bepaalde voorbeelden, zoodat ik 
niet met' zekerheid kan zeggen welke gevallen hij bedoelt. Mocht 
het zijn, dat hij het oog heeft op bruinkleuring van een deel der 
vlekjes, zooals b.v. bij Oxyna parietina, waar in de breede banen 
