1303 
der donkere dwarsbanden een aantal vlekjes voorkomt, die niet 
slechts kleiner zijn dan die in de lichtere ruimten tusschen de 
banden, maar bovendien lichtbruin in plaats van kleurloos, dan kan 
ik mij met zijn onderscheiding van tweeërlei soort vlekken niet 
vereenigen. Immers andere species van ’t genus Oxyna bezitten op 
diezelfde plaatsen overeenkomstige vlekken, die echter noch door 
kleur noch door afmeting zich bijzonder van de tusschenliggende 
onderscheiden. Niet de ,-,Tupfelflecke” zelf zijn dus iets nieuws, 
slechts hun kleur en kleinheid zijn het, en deze worden teweeg- 
gebracht door oorzaken, welke, wel verre van tot het ontstaan van 
nieuwe vlekken te leiden, integendeel het verdwijnen der bestaande 
in de hand werken. 
Groningen, 30 Maart 1917. 
Scheikunde. — De Heer van Romburgh biedt, mede namens den 
Heer J. M. van der Zanden chem. docts., eene (voorloopige) 
mededeeling aan : „Over polymeren van methylchavicol.’' 
Eenige jaren geleden deelde een van ons (v. R.) mede, dat 
door verhitting van methylchavicol eenige polymerisatieproducten 
werden verkregen, nl. een bij 98° en een bij 166° smeltend, terwijl 
bovendien nog een zeer geringe hoeveelheid van een boven 200° 
smeltende verbinding kon worden afgescheiden. Elementair analyses 
en moleculairgewichtsbepalingen der beide eerstgenoemde producten 
maakten het waarschijnlijk dat dit dimeren van methylchavicol zijn. 
De bij 98° smeltende verbinding gaf met broom een bij 87° smel- 
tend dibromide. 
Sinds is een grootere hoeveelheid dezer polymeren bereid geworden, 
zoodat een meer uitvoerig onderzoek mogelijk was, waarvan enkele 
resultaten thans door ons hier in ’t kort worden vermeld. 
In de eerste plaats is getracht de niet groote opbrengst aan poly- 
meren te verbeteren. Bij verandering van den duur der verhitting 
en van de temperatuur bleek, dat eene geringe verbetering in de 
opbrengst slechts verkregen kan worden door den eersten te verlengen. 
Behalve de gekristalliseerde verbindingen, wordt een dikke stroop, 
welke nog groote hoeveelheden ervan bevat, gevormd. Nu trachtten 
wij door distillatie in vacuo (15 mM.) een deel daarvan af te 
scheiden en inderdaad gelukte het uit de fractie 283° — 313°, in 
betrekkelijk goede opbrengst, kristallen te verkrijgen. Verhit men 
het residu in de kolf sterker (op 350°) dan treedt er blijkbaar een 
reactie in, althans het distillaat wordt dun vloeibaar en de over- 
