1327 
ó=g{x,y, z)d 9 dv (8) 
waarbij dv liet volume-element is. 
Verder is dan 
ö d 0 = g (#, y, z) ^ 0 a dv = g (x y z) q (9) 
waarin q het aantal deeltjes per volnme-eenheid is. 
We hebben nu 
„A x = n, pu 4- ... «x pk x — n P. 
Nu is n x = v -j- rf l d v x , voert men nu (8) in en beschouwt men 
v — n x 
py x als functie van x y z, overweegt men dat rf 0 = is, dan vindt 
‘ dv 
g* P' 
d v 
De invloed van het tweede stuk kan bij sterke correlatie aan- 
merkelijk worden. 
Ook bij het bepalen van „A x ! , kan de correlatie in aanmerking 
genomen worden. Men krijgt dan in de eerste plaats de oude termen 
terug, doch bovendien levert (9) nog nieuwe stukken in n x , ny en 
ny n x , ny tip.. Deze termen zijn : 
2 v (v—n) 
— (v-n) 
— 2 n P(v- 
2 d 
J 
J 
py* g\r. dv 
py/ gy x d v 
py x g r,, d v 
py x p,jy. gy y . d vy d v,, . 
Bepaalt men vervolgens A J , dan blijft alleen de laatste term en 
een stuk van den voorlaatste!) term over, zoodat we krijgen 
A 2 = 2 v (P 
ƒ 
I 
py x p !Jy gyy.dv ;J .dv r 
+ I P* d O- 
Men kan deze beschouwingen, althans bij benadering, ook toe- 
passen op de veranderingen die toevallige diehtheidsafwijkingen 
tengevolge van de diffusie ondergaan. Onze formules toonen dan 
dat dicht bij een kritisch punt tengevolge van de correlatie der dicht- 
heidsafwijkingen deze niet alleen gemiddeld sterker zijn, doch ook 
sterker wisselen. 
Utrecht, Maart 1917. Instituut voor Theoretische Natuurkunde . 
86 * 
