kringen, heb ik de kleurenberekening uitgevoerd op de volgende wijze. 
Perntkr geeft de plaatsen van maxima en minima en hun inten- 
siteiten voor de buiging door spieetvormige openingen l ). 
plaats 
lichtsterkte 
1° maximum 
0.0000 
1 .000000 
1 L ‘ minimum 
1 
0 
2 e maximum 
1 .4303 
0.047191 
2 l 2 - minimum 
2 
0 
3 U maximum 
2.4590 
0.016480. 
Toegepast op Hissink’s metingen in 1905 
a = 21°50' b = 19°30' 
c 
= 18°0' 
n — b = 2° 20' n — c = i 
3°50' 
volgt voor den buigingshoek ft van het 
eerste minimum : 
berekend uit a — b 
berekend uit a — c 
TÏ3 X 2-33 = L63 °° = 1038 
— X 3.83 = 1 .557° = 1°34'. 
2.46 
Het gemiddelde is 1°36' met 2' onzekerheid. 
Deze overeenstemming schijnt mij een bevestiging van de ge- 
maakte onderstelling omtrent het wezen dezer begeleidende kringen. 
Aannemende, dat de maxima onlsfaan onder invloed van het 
sterke gele licht, volgt hieruit de spleetwijdte a. 
X 
sin ft 
0.539 
sin 1°36' 
= 21,10 
(i. 
De zijde van het basisvlak wordt 0,0279 miM. een afmeting, die 
zeer wel mogelijk is a ). 
Met behulp van deze waarde van a kan nu het kleureffect als 
volgt worden afgeleid. 
Voor de verkregen spleetwijdte wordt de functie 
a sin 6 
1 
berekend 
met opklimming van 15' voor de acht reeds vroeger gebruikte 
. asin O 
kleuren. De intensiteit als functie van is door Schwekd be- 
a sin O a sin ft 
rekend 3 ) van — - — = 0 tot — — — = 6. Een grafische voorstelling ver- 
schaft deze lichtsterkten voor alle berekende waarden van de functie, 
welke waarden herleid worden tot de betrekkelijke kleursterkten in 
!) Pernter, 1. c. pag. 452. 
2 ) Pernter 1. c. pag. 287. 
3 ) Pernter 1. c. pag. 453. 
87 * 
