1347 
evenals die van den omhullenden (omgeschreven) halo of boven- 
raak boog.” 
Dat de kringen van Hissink als buigingskringen zijn op le vatten, 
is hiermede wel zeer waarschijnlijk gemaakt. Maar dan zijn ook 
andere dergelijke kringen buigingskringen (vgl. de twee opgaven 
op blz. 1342). 
Het is niet onmogelijk, dat dergelijke buigingskringen ook buiten 
den kring voorkomen. Perntkr geeft twee waarnemingen 1 ), maar 
deze zijn te onvolledig, om hierop een berekening te baseeren. 
Belangrijk is in dit opzicht de waarneming te Souppes (N°. 10 van 
het Overzicht): beschreven worden twee concentrische bogen, waarvan 
de wijdste de benedenraakboog is. De andere is, dunkt me, als een 
buitenste buigingsboog van dezen raakboog te beschouwen. 
Wat eindelijk het hoofdmaximum betreft: bij dezen kring komt 
het te liggen op 22°0' in overeenstemming met de waarnemingen, 
die 21°50' als 
gemiddelde leveren. 
too 
- 
B 
soo 
/ ! \ 
4oo 
7 
ioo 
[/ 
1 
i \ - 
\ 
200 
i \ " 
\ 
■ 
1 
l \ 
/oo 
V 
L ! \ 
| \ | _ 
. . ! ! 
1 
3 
n v 
20 '9 !8 V 
Fig. 4. 
Het is zeer waarschijnlijk, dat door berekening van het kleuren- 
beeld voor andere waarden van de spleetwijdte a de overige waar- 
nemingen eveneens kunnen worden weergegeven. In dit verband 
verdient opmerking het feit, dat in de verschillende opgaven sommige 
kleurcombinaties herhaaldelijk voorkomen en dus waarschijnlijk aan 
pven groote kristallen zullen moeten worden toegeschreven. Hier 
yolgen eenige voorbeelden : 
i) Peenter, l.c. p. 266. Halo van Greshow 20 Oct. 1747, straal 26°; en een 
waarneming van Whiston, straal 29?. 
