1348 
„Regenboogkleuren” : 
Kring van 22° : 
N°. 9 en 10 
Kring van 46° : 
N°. 7 en 31 
Bijzon 
N # . 14 
Rood, geel, groen, violet: 
Kring van 22° : 
N°. 3 en 6 
Bovenraakboog 
N°. 176 
Rood, violet: 
Kring van 22°: 
N°. 2 
Bovenraakboog 
N°. 20 en 23 
Rood, blauw: 
Kring van 46°: 
N°. 96 
Oircumzenithaalboog IS 0 . 1 en 30 
Rood, groen : 
Kring van 46° : 
N°. 6a en 23 
Bovenraakboog 
N°. 21 
Het geval rood, geel, blauw, violet (Kring van 22°, N°. 9 a en 
Bovenraakboog N°. 13) is boven behandeld. 
Van de voor deze bevestiging zeer tijdroovende berekeningen is 
voorloopig afgezien, en we willen ons hier tot een aantal algemeene 
opmerkingen beperken. 
J. In de kleuren hebben we een middel om, evenals bij den 
regenboog, de grootte der brekende deeltjes te bepalen. Om b.v. 
een goed ontwikkeld violet te kunnen zien, is het noodig, dat de 
grootste lichtsterkte van violet ongeveer samenvalt met de uitdooving 
van rood en groen. Een zeer ruwe benadering van de afmetingen 
in dit geval is de volgende. 
Onderstellen we, dat de kleuren B, C, D en E alle hun eerste 
minimum hebben daar, waar het centrale maximum van G ligt. 
De daarbij behoorende buigingshoeken zijn dan de volgende (zie de 
tabel op pag. 1335). 
B 44' C 40' D 31' E 21 7 
en de hieruit afgeleide spleetwijdten 
B 53,7 ;t, C 56,4 ft, D 65,2 ft, E 86,1 ft. 
De gemiddelde spleetwijdte 65,4 ft mag worden aangenomen als 
de meest waarschijnlijke. Voor de breedte van het zijvlak wordt 
hieruit gevonden 0,075 m.M., voor de diagonaal van het grondvlak 
0,15 m.M. 
Zeer kleine kristallen zullen zeer breede maxima opleveren, ten 
opzichte waarvan 44' — het verschil tusschen de maxima van rood 
en violet — als klein beschouwd mag worden, zoodat de maxima 
der verschillende kleuren elkaar zullen bedekken, en alleen wit 
zichtbaar zal worden met een rooden binnenrand. 
2. Het is nuttig op de overeenkomst met den regenboog te wijzen. 
Groote droppels geven hier smalle buigingsmaxima en duidelijke 
kleuren, kleine droppels breede maxima, vervloeiende kleuren en 
